แหล่ง ตัวเลขที่ตรวจแล้ว และตัวเลขที่ตรวจไม่ผ่าน
ทุกตัวเลขในเล่มมีแถวของมันอยู่ที่นี่ ตัวเลขจากแหล่งภายนอกถูกตรวจกับหน้าต้นทางเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม 2026 ตัวที่เปิดยืนยันซ้ำจากหน้าต้นทางอีกรอบระหว่างเขียน ระบุว่า ตรวจซ้ำ ตัวที่เล่มคำนวณเองระบุว่า คำนวณเอง พร้อมวิธี ความมั่นใจเป็นความเห็นของเล่มนี้ต่อแหล่งนั้น ไม่ใช่ค่าทางสถิติ
เงื่อนไขที่ทำให้แต่ละบทผิด อยู่ท้ายแถวของบทนั้น ในหัวข้อ จะผิดเมื่อ
ข้ออ้างที่ตรวจแล้วไม่รอด หรือยังไม่ยุติ
หลายข้อที่ฟังเข้าเค้าที่สุดระหว่างค้น ไม่รอดการตรวจ
- สมองต้องใช้ยี่สิบนาทีกว่าจะรู้ว่าอิ่ม — ไม่พบงานวัดที่เป็นต้นทางของตัวเลขนี้ สิ่งที่วัดได้คือกินช้าแล้วกินน้อยลง โดยความหิวไม่ต่างกัน (บทที่ 9)
- งานวิจัยพิสูจน์แล้วว่าคนกินบุฟเฟต์เพื่อให้คุ้มเงิน — งานที่ตรงเรื่องที่สุดมาจากห้องแล็บที่ภายหลังถูกตัดสินว่าประพฤติผิดทางวิชาการ ในสี่ชิ้นที่ดูเหมือนมาจากข้อมูลบุฟเฟต์ชุดเดียวกัน ถูกถอนหนึ่งชิ้น แก้ไขสามชิ้น ส่วนงานปี 2011 ที่ยังไม่ถูกถอน มาจากห้องแล็บเดียวกัน และไม่พบใครทำซ้ำ (บทที่ 8)
- คิดเป็นเงินแล้วความสุขจะลดลง — การทดลองที่พบว่าการคิดค่าแรงต่อชั่วโมงทำให้ฟังเพลงแล้วมีความสุขน้อยลง ถูกทำซ้ำแบบลงทะเบียนแผนไว้ล่วงหน้าสองครั้งแล้วไม่พบ (บทที่ 5)
- ความขาดแคลนทำให้สมองล้า — ผู้เขียนเดิมทำซ้ำการทดลองนี้เองกับคนเกือบพันคน แล้วได้ผลไปคนละทางกับงานเดิม ส่วนที่รอดคือความขาดแคลนทำให้คนโฟกัสกับของที่ขาด และยืมเกินตัว (บทที่ 4)
- เรียนเศรษฐศาสตร์แล้วจะไม่ติดกับดักนี้ — งานรวมผลปี 2015 ไม่พบว่าความคุ้นเคยกับเศรษฐศาสตร์ลดผลนี้ (บทที่ 3)
- มีแต่มนุษย์ที่ติดกับดักนี้ สัตว์ไม่ติด — ยังไม่ยุติ งานปี 2018 พบรูปแบบคล้ายกันในหนู อีกทีมแย้งว่าเป็นผลจากวิธีวิเคราะห์ และทีมแรกตอบกลับ (บทที่ 3)
- นิสัยใหม่ใช้ยี่สิบเอ็ดวัน — งานรวบรวมปี 2024 สรุปว่าหลักฐานหักล้างตัวเลขนี้ งานที่วัดจริงได้ค่ากลางราวสองเดือน และแต่ละคนต่างกันมาก (บทที่ 13)
ตัวเลขที่เล่มนี้คำนวณเอง
- บทที่ 1 · 30 × 13.5 = 405 บาท (ตัวเลขของบทความต้นทาง) · 399 − 9 × 13.5 = 277.50 บาท
- บทที่ 1 · ค่าปรับ 27 ขีด × 300 บาท = 8,100 บาท บวกค่าบริการ 5% และภาษี 7% = 9,100.35 บาท ตรงกับที่ร้านรายงาน
- บทที่ 2 · แปลขนาดของผลเป็นโอกาสที่คนหนึ่งจากฝั่งจ่ายเงินจะเอียงไปทางทำตามเงินที่จ่ายมากกว่าคนหนึ่งจากฝั่งได้ฟรี ด้วยวิธีของ McGraw กับ Wong ปี 1992 คือค่าโค้งปกติสะสมที่ d หารด้วยรากที่สองของ 2 โดยสมมติว่าคะแนนกระจายแบบปกติ · Many Labs 0.27–0.32 → 57.6–59.0 ใน 100 · Roth และคณะ 0.496 → 63.7 ใน 100 · ไม่มีผลเลย = 50
- บทที่ 6 · 18,000 ÷ 180 = 100 บาทต่อครั้ง
- บทที่ 7 · ถ้ากระจายเท่ากัน 100 ÷ 52 ราว 1.9% ต่อสัปดาห์ · (100 − 8.7) ÷ 51 ราว 1.79% · 8.7 ÷ 1.79 ราว 4.9 เท่า ตรงกับที่งานรายงาน
- บทที่ 10 · 22 ÷ 32 ราว 69%
- บทที่ 11 · 10 ÷ 32 ราว 31% · 2 ÷ 32 ราว 6%
- บทที่ 12 · 2,000 + 3,500 + 6,000 = 11,500 บาท
ตัวเลขและเรื่องที่แต่งขึ้น
- ตัวละครทั้งสี่ ร้านหมูกระทะเจ๊ตุ๊ก และตัวเลขในใบเสร็จต้นบททุกใบ ยกเว้นใบเสร็จของบทที่ 8 และ 11 ที่เป็นข้อมูลจริง และราคา 399 บาทกับเลขสามสิบถาดในบทที่ 1 ที่มาจากบทความจริง
- คอร์สออนไลน์ในบทที่ 13
บทที่ 1 · สามสิบถาด
- บทความ "กินบุฟเฟต์ อย่างไร ให้คุ้มค่าเงินในกระเป๋ามากที่สุด ?" Money Buffalo เผยแพร่ 10 กันยายน 2020 · หมูสามชั้นกิโลกรัมละ 135 บาทอ้างราคาจาก Kasetprice.com · ข้อความ "เราต้องกินมากถึง 30 ถาด จึงจะคุ้มค่า..." คัดลอกตรงตัว — ความมั่นใจ 90% ว่าบทความเขียนอย่างนั้น
- ข่าว "ลูกค้าหิวจัด สั่งบุฟเฟ่ต์ กินไม่หมด โดนปรับเงินหมื่น" Amarin TV 8 กุมภาพันธ์ 2024 อ้างโพสต์ของร้าน · ค่าปรับขีดละ 300 บาท · เหลือ 2.7 กิโลกรัม · 9,100.35 บาท · 13,381.42 ลดเหลือ 7,954.92 บาท (สองยอดนี้ไม่ได้ใช้ในบท เพราะแยกส่วนให้ลงกับราคาหัวละ 1,150 บาทไม่ได้) · ข้อความ "ทานเหลือไม่ต้องยัด=ปรับ=ห่อกลับเหมือนใหม่" — ตรวจซ้ำ · ความมั่นใจ 85% เป็นการรายงานข่าวจากโพสต์ของร้าน ไม่ได้เปิดโพสต์ต้นทางเอง
- คำพูดของเจ๊ตุ๊กเป็นบทพูดของตัวละคร
- จะผิดเมื่อ —บทนี้เป็นเลขคณิตของราคาบุฟเฟต์ มันจะผิดได้ทางเดียว คือถ้าร้านคิดเงินเพิ่มตามจำนวนถาด ซึ่งแปลว่ามันไม่ใช่บุฟเฟต์แล้ว
บทที่ 2 · บัตรในวันพายุ
- R. H. Thaler, "Toward a positive theory of consumer choice," Journal of Economic Behavior and Organization 1(1): 39–60, 1980 · ตัวอย่างที่ 4 ตั๋วบาส 40 ดอลลาร์ ระยะ 60 ไมล์ พายุหิมะ · ตัวอย่างที่ 5 คลับเทนนิส 300 ดอลลาร์ ข้อศอกเทนนิส · เป็นตัวอย่างประกอบ ไม่มีข้อมูล — ความมั่นใจ 95%
- Klein และคณะ, "Investigating variation in replicability: A 'Many Labs' replication project," Social Psychology 45(3): 142–152, 2014 · 36 กลุ่มตัวอย่าง 6,344 คน · โจทย์ตั๋วฟุตบอลในวันหนาวจัด ดัดแปลงจาก Thaler 1985 ผ่าน Oppenheimer และคณะ 2009 · ขนาดของผลต้นฉบับ 0.23 การทำซ้ำ 0.27 ถึง 0.32 · ครึ่งหนึ่งของกลุ่มตัวอย่างมีนัยสำคัญ ไม่มีกลุ่มไหนกลับทาง — ความมั่นใจ 90%
- H. R. Arkes & C. Blumer, "The psychology of sunk cost," Organizational Behavior and Human Decision Processes 35(1): 124–140, 1985 · อ่านได้เฉพาะบทคัดย่อ: ลูกค้าที่จ่ายค่าตั๋วละครรายฤดูแพงกว่า ไปดูมากกว่าในหกเดือนต่อมา และเหตุผลคือความปรารถนาที่จะไม่ดูเป็นคนสิ้นเปลือง — ความมั่นใจ 80% · ตัวเลขราคาและจำนวนครั้งที่หมุนเวียนในอินเทอร์เน็ตไม่ได้ตรวจกับตัวบท จึงไม่พิมพ์
- Roth, Robbert & Strauss, "On the sunk-cost effect in economic decision-making: a meta-analytic review," Business Research 8: 99–138, 2015 · ราวร้อยค่าของขนาดของผล ปี 1976–2013 · โดยรวม 0.496 ระดับกลาง แกว่งมาก · การใช้ของที่จ่ายแล้ว 0.581 การทุ่มต่อในโครงการ 0.443 ความต่างไม่มีนัยสำคัญ · ผลอ่อนลงเมื่อเวลาระหว่างจ่ายกับใช้ห่างขึ้น · อายุมากขึ้นผลน้อยลง · ความคุ้นเคยกับเศรษฐศาสตร์ไม่ลดผล — ความมั่นใจ 85% บทความรายงานจำนวนค่าไม่ตรงกันเองระหว่าง 98 กับ 100
- จะผิดเมื่อ งานทำซ้ำแบบลงทะเบียนล่วงหน้าขนาดใหญ่ไม่พบว่าคนที่จ่ายเงินใช้ของมากกว่าคนที่ได้มาฟรีเลย
บทที่ 3 · กฎของยาย
- H. R. Arkes, "The psychology of waste," Journal of Behavioral Decision Making 9, 1996 · การทำซ้ำแบบ Registered Report: Zhu & Feldman, Royal Society Open Science 12(5): 250367, 2025 · N = 659 · ทำซ้ำได้สองในสามโจทย์ โจทย์ภาษีไม่ผ่าน · ในโจทย์เต็นท์ การลดของเสียเปล่าถูกให้คะแนนเป็นเหตุผลสำคัญที่สุด — ความมั่นใจ 85%
- Arkes & Ayton, "The sunk cost and Concorde effects: are humans less rational than lower animals?" Psychological Bulletin 125(5): 591–600, 1999 · อ่านผ่านคำบรรยายของ Sweis และคณะเท่านั้น — ความมั่นใจ 70%
- Sweis และคณะ, "Sensitivity to 'sunk costs' in mice, rats, and humans," Science 361: 178–181, 2018 · ต้นทุนในงานนี้คือเวลาที่รอไปแล้ว ไม่ใช่เงิน · ผลในคนอ่อนกว่าในหนูมาก · ข้อโต้แย้งของ Ott และคณะ และคำตอบของทีมเดิม (bioRxiv 2021) ยังไม่ยุติ — ความมั่นใจ 75%
- Strough, Mehta, McFall & Schuller, "Are older adults less subject to the sunk-cost fallacy than younger adults?" Psychological Science 19(7): 650–652, 2008 · นักศึกษา 75 คน ผู้สูงอายุ 73 คน อายุ 58–91 ปี · ผู้สูงอายุติดน้อยกว่าอย่างมีนัยสำคัญ — ความมั่นใจ 85% แบบสอบถามสมมติ เก็บข้อมูลครั้งเดียว
- พนักงานธนาคารที่ผ่านการอบรมแล้วยังติด (Greitemeyer และคณะ 2005) อ่านผ่านคำบรรยายของ Roth และคณะ — ความมั่นใจ 70%
- จะผิดเมื่อ งานที่ใหญ่กว่าพบว่าคนสูงอายุติดกับดักนี้มากกว่าคนหนุ่มสาว หรือพบว่าเหตุผลเรื่องการไม่อยากดูสิ้นเปลืองไม่มีผลต่อการตัดสินใจเลย
บทที่ 4 · ใบเสร็จที่ยังอุ่น
- R. H. Thaler & E. J. Johnson, "Gambling with the house money and trying to break even," Management Science 36(6): 643–660, 1990 · การทดลองที่ 4 เงินจริง ชั้นเรียนเศรษฐศาสตร์ที่คอร์เนลล์ · หลังเสีย 2.25 ดอลลาร์ รับเดิมพันที่พากลับศูนย์ได้ 69% · หลังเสีย 7.50 ดอลลาร์ ซึ่งเดิมพันเดียวกันพาไปไม่ถึงศูนย์ 40% — ความมั่นใจ 85% เปิดจากสำเนาของบทความ
- แนวคิด mental account ที่เปิดตอนซื้อและค้างไว้จนได้ประโยชน์คืน ตามคำบรรยายของ Roth และคณะ 2015 ต่องานของ Thaler 1980, 1985, 1999 — ความมั่นใจ 85%
- ผลที่อ่อนลงเมื่อเวลาระหว่างจ่ายกับใช้ห่างขึ้น — Roth และคณะ 2015 ตามบทที่ 2 · ชื่อ payment depreciation มาจาก Gourville & Soman, Journal of Consumer Research 25(2): 160–174, 1998 ซึ่งไม่ได้เปิดตัวเลขในงาน — ความมั่นใจ 80%
- Brown, Imai, Vieider & Camerer, "Meta-analysis of empirical estimates of loss aversion," Journal of Economic Literature 62(2): 485–516, 2024 · 607 ค่าจาก 150 บทความ · เฉลี่ย 1.955 · D. Gal & D. D. Rucker, "The loss of loss aversion," 2018 แย้งว่าไม่ใช่หลักทั่วไป — ความมั่นใจ 85%
- Shah, Mullainathan & Shafir, Science 338: 682–685, 2012 · งานทำซ้ำของผู้เขียนเดิม Journal of Economic Psychology 75: 102127, 2019 · ลงทะเบียนล่วงหน้า · ทดลองที่ 1 N = 997 ได้ผลกลับข้าง · ผลเรื่องยืมเกินตัวทำซ้ำได้ — ความมั่นใจ 90%
- ใบเสร็จที่พูดได้เป็นตัวละคร และกล่องรองเท้าเป็นฉากแต่ง ส่วนที่ว่ากล่องทำหน้าที่อุ่นใบเสร็จซ้ำ เป็นความเห็นของเล่มนี้ ไม่มีใครวัด
- จะผิดเมื่อ การทำซ้ำของ Thaler กับ Johnson พบว่าคนไม่ได้ชอบเดิมพันที่พากลับศูนย์มากกว่าเดิมพันที่พาไปไม่ถึง
บทที่ 5 · แพ็กเหมา
- Lambrecht & Skiera, "Paying too much and being happy about it: existence, causes and consequences of tariff-choice biases," Journal of Marketing Research, พฤษภาคม 2006 · ลูกค้าผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตในยุโรป 10,882 คน · 48.1% ของลูกค้าแพ็กเกจหนึ่งมี flat-rate bias · เหตุผลที่ยืน: ประกันภัย taxi-meter effect และประเมินว่าจะใช้มากเกินจริง · ความสะดวกไม่ยืน · flat-rate bias ไม่ทำให้ยกเลิกบริการมากขึ้น · ฝั่งจ่ายตามใช้แล้วใช้เกิน อัตรายกเลิกรายเดือนสูงกว่า 340% ถึง 1,040% · งานของ Miravete 2002 ที่พบทิศตรงข้าม อ่านผ่านบทความนี้ — ความมั่นใจ 85% เปิดฉบับก่อนตีพิมพ์ ตัวเลขในฉบับพิมพ์อาจต่างเล็กน้อย
- DeVoe & House 2012, Journal of Experimental Social Psychology 48(2): 466–474 การทดลองที่ 3 · การทำซ้ำแบบลงทะเบียนล่วงหน้าสองครั้ง N = 266 และ 254 เทียบงานเดิม 145 โดย Connors และคณะ, Journal of Experimental Social Psychology 67: 60–64, 2016 · ไม่พบผลแบบเดิม — ความมั่นใจ 85%
- จะผิดเมื่อ งานที่ใหญ่กว่าพบว่าคนเลือกแพ็กเหมาโดยไม่เกี่ยวกับความไม่อยากเห็นมิเตอร์เลย
บทที่ 6 · ฟิตเนส
- DellaVigna & Malmendier, "Paying not to go to the gym," American Economic Review 96(3), 2006 · สมาชิก 7,752 คน สามแห่ง สามปี · เกินเดือนละ 70 ดอลลาร์ 4.3 ครั้งต่อเดือน 17.27 ดอลลาร์ต่อครั้งในหกเดือนแรก เทียบบัตรสิบครั้งราว 10 ดอลลาร์ · เสียเกินราว 600 จาก 1,400 ดอลลาร์ · 80% จะประหยัดกว่าถ้าจ่ายรายครั้ง · รายเดือนอยู่เกินหนึ่งปีมากกว่ารายปี 17% · ผู้เขียนระบุว่าการชักชวนของพนักงานเป็นคำอธิบายอีกข้อ — ความมั่นใจ 85% เปิดสำเนาจากเว็บของผู้เขียน
- จะผิดเมื่อ ข้อมูลฟิตเนสชุดใหม่ที่ใหญ่กว่าพบว่าสมาชิกรายเดือนจ่ายต่อครั้งถูกกว่าบัตรรายครั้งโดยเฉลี่ย
บทที่ 7 · รีเซ็ตวันจันทร์
- Liebman & Mahoney, American Economic Review 107(11): 3510–3549, 2017 · ตัวเลขเปิดจาก NBER Working Paper 19481 ปี 2013 ซึ่งบทคัดย่อของฉบับวารสารตรงกันในตัวเลขหลัก · 14.6 ล้านรายการ ปี 2004–2009 · สัปดาห์สุดท้าย 8.7% ราว 4.9 เท่า · โครงการไอที 686 โครงการ · สองกลุ่มคะแนนต่ำสุด 48.7% เทียบ 8.6% · กระทรวงยุติธรรม 3.4% เทียบ 9.3% · ผู้เขียนเตือนว่าหลักฐานคุณภาพของกระทรวงนี้มาจากสัญญาจำนวนน้อย — ความมั่นใจ 85%
- กรมบัญชีกลาง หนังสือที่ กค 0412.4/ว 622 ลงวันที่ 19 สิงหาคม 2569 ผ่านรายงานของกรุงเทพธุรกิจ 1 กันยายน 2026 · งบปี 2569 วงเงิน 3,780,600 ล้านบาท เบิกจ่าย 89.64% ถึง 31 สิงหาคม · งบลงทุน 64.52% — ความมั่นใจ 85%
- ข้อเสนอนโยบายของ TDRI เรื่องงบล้างท่อ ผ่านรายงานของ Thai PBS 7 มกราคม 2026 · ไม่ได้เปิดรายงานฉบับเต็ม — ความมั่นใจ 80%
- จะผิดเมื่อ ข้อมูลเบิกจ่ายรายสัปดาห์ของภาครัฐไทยแสดงว่าไม่มีการเร่งใช้ช่วงท้ายปีงบประมาณ หรือมีผู้วิเคราะห์ข้อมูลสหรัฐฯ ใหม่แล้วพบว่าคุณภาพโครงการสัปดาห์สุดท้ายไม่ต่างจากช่วงอื่น
บทที่ 8 · งานวิจัยที่ตักเกิน
- Just & Wansink, "The flat-rate pricing paradox: conflicting effects of 'all-you-can-eat' buffet pricing," Review of Economics and Statistics 93(1): 193–200, 2011 · ลดครึ่งราคา กินน้อยลง 27.9% (2.95 ต่อ 4.09 ชิ้น) · ไม่พบประกาศถอนหรือแก้ไขในทะเบียน Crossref · ไม่พบการทำซ้ำ — ความมั่นใจ 80% ว่าตัวเลขเป็นอย่างที่บทคัดย่อเขียน ส่วนความน่าเชื่อถือของผลเป็นอีกเรื่อง
- van der Zee, Anaya & Brown, "Statistical heartburn: an attempt to digest four pizza publications from the Cornell Food and Brand Lab," BMC Nutrition 3: 54, 2017 · ราวหนึ่งร้อยห้าสิบจุด · ขอข้อมูลไม่ได้ — ความมั่นใจ 90%
- Sığırcı & Wansink, "Low prices and high regret," BMC Nutrition 1: 36, 2015 · ถูกถอน 15 กันยายน 2017 · อีกสามชิ้นถูกแก้ไขปี 2017 ตามบันทึกของ Crossref — ความมั่นใจ 90%
- แถลงการณ์ของมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ 20 กันยายน 2018 — ความมั่นใจ 95% · Retraction Watch 31 พฤษภาคม 2022 นับงานถูกถอน 18 ชิ้น ตัวเลขปัจจุบันไม่ได้ตรวจ — ความมั่นใจ 85%
- บล็อกเดือนพฤศจิกายน 2016 ที่เล่าถึงชุดข้อมูลจากการศึกษาที่ล้มเหลว อ่านผ่านรายงานของสื่อหลายแห่ง ไม่ได้เปิดบล็อกต้นทาง — ความมั่นใจ 85%
- การวิเคราะห์ซ้ำจนกว่าจะเจอผลเรียกว่า p-hacking · ความเห็นที่ว่าเรื่องนี้คือแรงเดียวกับถาดที่สามสิบ เป็นความเห็นของเล่มนี้
- จะผิดเมื่อ มีการทำซ้ำอิสระแบบลงทะเบียนล่วงหน้า ที่พบผลแบบงานปี 2011 ในร้านอื่น ในกรณีนั้น บทนี้ประเมินหลักฐานต่ำเกินไป
บทที่ 9 · ไม่ได้หิว แค่ยังไม่เบื่อ
- Rolls และคณะ, "Variety in a meal enhances food intake in man," Physiology & Behavior 26: 215–221, 1981 · สามการทดลอง อ่านผ่านตารางของงานรวมผลข้างล่าง — ความมั่นใจ 80%
- Embling และคณะ, "Effect of food variety on intake of a meal: a systematic review and meta-analysis," American Journal of Clinical Nutrition 113(3): 716–741, 2021 · 30 งาน · g = 0.405 · ความเสี่ยงต่ออคติสูง ความแกว่งระหว่างงานสูง — ความมั่นใจ 85%
- Robinson และคณะ, American Journal of Clinical Nutrition 100(1): 123–151, 2014 · 22 งาน · กินช้าแล้วกินน้อยลง ความหิวไม่ต่างทั้งตอนจบมื้อและนานถึง 3.5 ชั่วโมงหลังจากนั้น — ความมั่นใจ 85%
- ตัวเลขยี่สิบนาที — ตรวจไม่ผ่าน แหล่งที่ชัดที่สุดคือคำให้สัมภาษณ์ของโฆษก American Gastroenterological Association ใน Live Science 23 พฤศจิกายน 2023 ซึ่งไม่อ้างงานวิจัย
- H. A. Simon, "Rational choice and the structure of the environment," Psychological Review 63(2): 129–138, 1956 · ข้อความที่ยกมาคัดลอกจากตัวบท — ตรวจซ้ำ · ความมั่นใจ 95%
- จะผิดเมื่อ งานรวมผลที่มีความเสี่ยงต่ออคติต่ำพบว่าความหลากหลายไม่เพิ่มปริมาณที่กิน
บทที่ 10 · ของหวาน
- Kahneman, Fredrickson, Schreiber & Redelmeier, "When more pain is preferred to less: adding a better end," Psychological Science 4(6): 401–405, 1993 · 32 คน · 22 คนเลือกรอบยาว — ความมั่นใจ 85% ยังไม่พบการทำซ้ำแบบเดียวกัน
- Redelmeier, Katz & Kahneman, "Memories of colonoscopy: a randomized trial," Pain 104: 187–194, 2003 · 682 คน · 4.4 ต่อ 4.9 · odds ratio ของการกลับมาส่องซ้ำ 1.41 — ความมั่นใจ 85%
- Alaybek และคณะ, Organizational Behavior and Human Decision Processes 170: 104149, 2022 · 174 ค่า · r = 0.581 · ค่าเฉลี่ยทำนายได้พอกัน · ผลของความยาวแทบเป็นศูนย์ — ความมั่นใจ 85% อ่านได้เฉพาะบทคัดย่อ
- Do, Rupert & Wolford, "Evaluations of pleasurable experiences: the peak-end rule," Psychonomic Bulletin & Review 15(1): 96–98, 2008 · ดีวีดี 5.21 ต่อ 4.14 (N = 100) · ช็อกโกแลต 7.00 ต่อ 5.91 (N = 28) — ความมั่นใจ 80% กลุ่มตัวอย่างเล็ก ไม่พบการทำซ้ำ
- ทริปญี่ปุ่นของหลานโปรกับป้าพอแต่งขึ้น
- จะผิดเมื่อ งานรวมผลใหม่พบว่าความยาวของประสบการณ์มีผลต่อความทรงจำมากกว่าตอนจบ
บทที่ 11 · นักท่องเที่ยวในเมืองตัวเอง
- Shu & Gneezy, "Procrastination of enjoyable experiences," Journal of Marketing Research 47: 933–944, ตุลาคม 2010 · สถานที่สำคัญ 4.4 ต่อ 3.1 · ห้าแห่งหลังยี่สิบปี เทียบ 5.5 ของนักท่องเที่ยวสามสัปดาห์ · 60% ไปกับแขก · ชิคาโก 219 ครั้ง 40% และ 18% · 6.02 จาก 7 · บัตรกำนัล 10 จาก 32 ต่อ 2 จาก 32 · บัตรหนัง 49% ต่อ 35% · การทำนายกลับทาง — ความมั่นใจ 85% สถานะการทำซ้ำไม่ได้ตรวจ
- ราคาบัตรเข้าชมพระบรมมหาราชวัง — หน้าข้อมูลสำหรับผู้เข้าชมของ royalgrandpalace.th · คนไทยไม่เสียค่าใช้จ่ายเมื่อแสดงบัตรประชาชน · ชาวต่างชาติ 500 บาท — ตรวจซ้ำ · ความมั่นใจ 95%
- จะผิดเมื่อ การทำซ้ำพบว่าบัตรที่มีวันหมดอายุนานกว่าถูกใช้มากกว่า
บทที่ 12 · ใบเสร็จที่ยาวขึ้นทุกคืน
- D. K. Campbell-Meiklejohn และคณะ, "Knowing when to stop: the brain mechanisms of chasing losses," Biological Psychiatry 63: 293–300, 2008 · อาสาสมัคร 23 คน ผลคัดกรอง SOGS 0 หรือ 1 · เงินสมมติ รางวัลจริง 70 ปอนด์ · เลือกเล่นต่อ 73 ± 2% ของการตัดสินใจ — ความมั่นใจ 85%
- เกณฑ์ข้อ f ของ gambling disorder ใน DSM-5 · ข้อความภาษาอังกฤษคัดลอกตรงตัวจากสำเนาเกณฑ์ที่หน่วยงานด้านการพนันในสหรัฐฯ เผยแพร่ ไม่ได้เปิดคู่มือต้นฉบับ — ความมั่นใจ 90%
- K. Zhang & L. Clark, "Loss-chasing in gambling behaviour: neurocognitive and behavioural economic perspectives," Current Opinion in Behavioral Sciences 31: 1–7, 2020 · ตัวเลข 60% กับ 80% มาจากงานที่บทความนี้อ้าง ไม่ได้เปิดงานนั้น — ความมั่นใจ 80% ศูนย์วิจัยของผู้เขียนได้ทุนจากรัฐบริติชโคลัมเบียและบริษัทสลากของรัฐ ซึ่งผู้เขียนระบุว่าไม่มีข้อจำกัดในการตีพิมพ์
- สายด่วนสุขภาพจิต 1323 · หน้าเว็บกรมสุขภาพจิต dmh.go.th ระบุว่าให้บริการปรึกษาฟรีตลอด 24 ชั่วโมง ตรวจ 2 ตุลาคม 2026 — ความมั่นใจ 90% · ช่องทางนัดหมายออนไลน์ของ 1323 ระบุเวลาให้บริการที่กำหนด · ข่าวการขยายบริการ สายด่วนเลิกพนัน 1323 บนเว็บไซต์สถาบันราชานุกูล อ้างสถิติเดือนกุมภาพันธ์ถึงสิงหาคม 2556 ปีของข่าวจึงอนุมานว่าเป็น 2556 (ค.ศ. 2013) — ความมั่นใจ 85% หน้าเว็บปี 2026 ที่เปิดดูไม่ได้เอ่ยถึงการพนันโดยตรง ให้ตรวจก่อนโทรทุกครั้ง
- ข้อที่ว่างานในห้องแล็บส่วนใหญ่วัดการไล่ตามภายในรอบเล่นเดียว ไม่ใช่ข้ามวันตามเกณฑ์ DSM-5 — บล็อกของศูนย์วิจัยการพนัน มหาวิทยาลัยบริติชโคลัมเบีย ทีมของ Clark 12 พฤศจิกายน 2019 — ความมั่นใจ 80%
- ใบเสร็จต้นบทแต่งขึ้น บทนี้ไม่มีตัวละครและไม่มีมุก
- จะผิดเมื่อ งานที่ทดสอบในคนที่มีปัญหาการพนันพบว่าการไล่ตามเงินที่เสียไม่เกี่ยวกับความอยากกลับไปเท่าทุนเลย
บทที่ 13 · รู้แล้วทำไมยังทำ
- Pronin, Lin & Ross, "The bias blind spot: perceptions of bias in self versus others," Personality and Social Psychology Bulletin 28(3): 369–381, 2002 — ความมั่นใจ 85%
- Morewedge และคณะ, "Debiasing decisions: improved decision making with a single training intervention," Policy Insights from the Behavioral and Brain Sciences 2(1): 129–140, 2015 · −31.94% ทันที −23.57% หลังสองเดือนขึ้นไป (เกม) — ความมั่นใจ 85% ยังไม่พบการทำซ้ำอิสระ
- Sellier, Scopelliti & Morewedge, "Debiasing training improves decision making in the field," Psychological Science 30(9): 1371–1379, 2019 · N = 290 · 19% · ไม่ได้ลงทะเบียนล่วงหน้า ไม่ได้สุ่ม · มีคำแก้ไขปี 2020 ที่แก้ตัวเลขร้อยละเป็น 19% — ความมั่นใจ 80%
- Sheeran, Listrom & Gollwitzer, "The when and how of planning: meta-analysis of the scope and components of implementation intentions in 642 tests," European Review of Social Psychology 36(1): 162–194, 2025 · ผลต่อพฤติกรรม d = .27 · หลังปรับอคติการตีพิมพ์ d = .15 โดยรวม · แผนมีเงื่อนไข .43 เทียบแผนตาราง .29 — ความมั่นใจ 85% ตัวเลข d = .65 ของงานปี 2006 ที่ถูกอ้างต่อกัน ถูกแทนที่แล้วสำหรับผลต่อพฤติกรรม
- B. Singh, A. Murphy, C. Maher & A. E. Smith, Healthcare 12(23): 2488, 2024 · 20 งาน 2,601 คน · ค่ากลาง 59–66 วัน · ค่าเฉลี่ย 106–154 วัน (ราวสองถึงห้าเดือน) · รายบุคคล 4–335 วัน · หักล้างตัวเลขยี่สิบเอ็ดวัน · ตัวเลข 66 วัน (18–254) ของ Lally และคณะ 2010 อ่านผ่านงานนี้ — ความมั่นใจ 80%
- Giné, Karlan & Zinman, "Put your money where your butt is," American Economic Journal: Applied Economics 2(4): 213–235, 2010 · 11% สมัคร · 3 จุดเปอร์เซ็นต์ที่หกเดือน · ผลอยู่ถึงสิบสองเดือน — ความมั่นใจ 85% อ่านจากบทคัดย่อ
- จะผิดเมื่อ การทำซ้ำอิสระพบว่าการฝึกด้วยเกมไม่ลดอคติเลยเมื่อวัดหลังสองเดือน
บทที่ 14 · คำถัดไป
- ตังขณิกปัจจเวกขณปาฐะ บทนิยมสวดท้ายทำวัตรเช้า พร้อมคำแปล — kalyanamitra.org เผยแพร่ 25 กันยายน 2561 · ข้อความไทยคัดลอกตรงตัว — ตรวจซ้ำ · ความมั่นใจ 90% การอ่านว่ามันเป็นกฎหยุดกินที่ไม่เอ่ยถึงราคา เป็นความเห็นของเล่มนี้
- ความคุ้มจากการไม่ต้องนับ อ้างเหตุผล taxi-meter effect ของบทที่ 5 · ประโยคสรุปเป็นความเห็นของเล่มนี้
ข้ออ้างที่เล่มนี้ตั้งใจไม่ใช้
- ตัวเลขราคาและจำนวนครั้งในการทดลองตั๋วละครปี 1985 — ไม่ได้ตรวจกับตัวบท
- ตัวเลขการเข้าฟิตเนสรายเดือนหลังจ่ายเงินในงาน payment depreciation ปี 1998 — ไม่ได้เปิดตัวบท
- การทดลองนวดแบบมีช่วงพักที่ทำให้สนุกขึ้น — ไม่ได้เปิดตัวบท และไม่พบการทำซ้ำ
- งานที่ว่าคนที่หางานแบบต้องได้ดีที่สุดได้เงินเดือนสูงกว่าแต่พอใจน้อยกว่า และการทดลองแยม — อยู่นอกคำถามของเล่มนี้ และตัวเลขของงานแรกไม่ได้ตรวจในรอบนี้
- ผู้ถูกลอตเตอรี่กับความสุขระยะยาว — อยู่นอกคำถามของเล่มนี้
- ความยากจนลดความสามารถทางความคิดของชาวไร่อ้อย — ไม่ได้เปิดตัวเลขของงาน และงานอีกแบบหนึ่งก่อนกับหลังวันเงินเดือนออกไม่พบผลต่อการทดสอบทางความคิด
- การฝึกกฎต้นทุนกับประโยชน์ทำให้คนเลิกนับต้นทุนจม (Larrick และคณะ 1990) — ไม่ได้เปิดตัวบท
- fresh-start effect — ไม่ได้เปิดตัวบท
- ค่าปรับบุฟเฟต์ในไทยทั่วไปเท่าไร และบ่อยแค่ไหน — ไม่มีใครนับ เล่มนี้เล่าเฉพาะเหตุการณ์ที่มีข่าวยืนยัน
เล่มนี้จะผิดเมื่อ
ผู้อ่านที่อ่านจบ ยังตัดสินคำถัดไปด้วยใบเสร็จเหมือนก่อนอ่าน ในเรื่องที่คำถาม ถ้าได้มาฟรี ยังเอาไหม ถามได้ ถ้าเป็นอย่างนั้น เล่มนี้ล้มเหลวในสิ่งเดียวที่มันตั้งใจทำ ไม่ว่าตัวเลขในเล่มจะถูกแค่ไหน และบทที่ 13 บอกไว้แล้วว่ามันต้องใช้เวลาเป็นเดือน ไม่ใช่เป็นบท
จบเล่มWorth It Till It Hurtsกลับหน้าหนังสือ