ชั้นที่สิบเอ็ด · ปลอมตัว
ปี 2012 นักวิจัยสามคนจากมหาวิทยาลัย Drexel คือ Michael Brennan, Sadia Afroz และ Rachel Greenstadt ขอให้คนกลุ่มหนึ่งเขียนงานสองแบบ แบบแรกให้ซ่อนลีลาของตัวเอง แบบที่สองให้เลียนแบบลีลาของนักเขียนอีกคน แล้วเอาเครื่องจับลายมือที่ทำงานได้ดีกับข้อความปกติมาลองจับ
ผลคือเครื่องทายผู้เขียนถูกพอๆ กับการเดาสุ่ม
ทั้งการซ่อนและการเลียนแบบได้ผล คนทั่วไปที่ไม่ได้ฝึกมาก่อน ตั้งใจแค่ครั้งเดียวก็ทำให้เครื่องหูหนวกได้
๏
แต่ทีมเดียวกันถามคำถามต่ออีกข้อ ถ้าบอกไม่ได้ว่าใครเขียน จะบอกได้ไหมว่ามีคนกำลังปลอมตัวอยู่
ได้ เครื่องแยกข้อความที่ถูกตั้งใจปลอมออกจากข้อความปกติได้แม่น 96.6% วัดแบบ F-measure ซึ่งเป็นคะแนนที่รวมทั้งการจับถูกและการไม่กล่าวหาผิด
การปลอมตัวทิ้งรอยของมันเอง คนที่พยายามไม่เป็นตัวเองจะเขียนต่างไปจากทั้งตัวเองและคนทั่วไป และความต่างนั้นวัดได้
๏
ร้อยกว่าปีก่อนหน้านั้น มีคนรู้แล้วว่าคนปลอมระวังแค่ส่วนที่รู้ว่าจะถูกดู และพลาดตรงส่วนที่ไม่เคยคิดว่าเป็นของตัวเอง แต่เขาใช้มันกับภาพวาด
Giovanni Morelli เป็นนักพิสูจน์ภาพวาดชาวอิตาลี ในช่วงทศวรรษ 1870 ถึง 1890 เขาเขียนบทความภายใต้ชื่อปลอมเป็นชาวรัสเซีย ซึ่งเป็นการปลอมตัวอีกแบบ แล้วเสนอวิธีหาว่าใครวาดภาพไหน
Morelli ไม่ดูรอยยิ้ม ไม่ดูแววตา ไม่ดูท่าทางของพระแม่มารี เพราะลูกศิษย์และคนปลอมภาพลอกส่วนเหล่านั้นอย่างระวังที่สุด เขาดูติ่งหู ดูรูปนิ้ว ดูข้อนิ้ว ส่วนที่จิตรกรวาดซ้ำแบบเดิมโดยไม่ได้คิด
ปี 1979 นักประวัติศาสตร์ชาวอิตาลี Carlo Ginzburg เขียนบทความชื่อดัง ชี้ว่าวิธีของ Morelli เป็นวิธีเดียวกับที่ Sigmund Freud บิดาของจิตวิเคราะห์ใช้ฟังคนไข้ และเป็นวิธีเดียวกับที่ Sherlock Holmes นักสืบในนิยายใช้กับคดี ทั้งสามคนหาความจริงจากรายละเอียดเล็กๆ ที่เจ้าตัวไม่รู้ว่ากำลังทิ้งไว้
๏
เอาสามเรื่องมารวมกัน แล้วกฎของเกมซ่อนหาก็ชัดขึ้น
ข้อหนึ่ง ถ้าคนซ่อนรู้ว่าเครื่องดูอะไร เขาปิดสิ่งนั้นได้
ข้อสอง พอปิดแล้ว เขาก็ทิ้งรอยของการปิดไว้แทน
ข้อสาม สิ่งที่เขาปิดไม่ได้คือสิ่งที่เขาไม่รู้ว่าเป็นลายมือของตัวเอง ติ่งหูของจิตรกร คำว่า the ของนักเขียน
ปิดลายมือได้ แต่ปิดร่องรอยของการปิดยากกว่ามาก
ข้อนี้ทำให้เกมไม่มีวันจบ ทันทีที่มีคนเขียนบอกว่าติ่งหูคือหลักฐาน ติ่งหูก็จะเริ่มถูกปลอม แล้วคนหาก็ต้องไปหาติ่งหูอันใหม่
เล่มนี้ก็ทำแบบเดียวกันไปแล้ว ตอนต้นเล่มฉันบอกว่ากฎข้อเดียวแยกข้อความของคนออกจาก AI ได้ ด้วยการดูคำว่าครับ คำว่าหรอ คำว่ารบกวน และขีดยาว ใครอ่านถึงตรงนี้ก็ปลอมสี่อย่างนั้นได้ทันที
๏
ทั้งหมดนี้ยังเป็นเรื่องของคนที่เขียนเอง คำถามสุดท้ายของคนสั่งหนังสือยากกว่านั้น ถ้าเครื่องเป็นคนเขียน แล้วคนเป็นคนสั่ง เสียงที่ออกมาเป็นของใคร และคนที่อยากมีเสียงของตัวเองต้องลงมือเขียนเองจริงไหม
มีคนวัดเรื่องนี้แล้ว ทั้งในใจคน และในสมองคน
บทถัดไป · 13 / 16ชั้นที่สิบสอง · กำกับ อ่าน หรือเขียนเอง