กินก่อน แล้วค่อยพูด
เจ๊เพ็ญยื่นจานข้าวมันไก่ให้ไรเดอร์ของฉันก่อนเขาพูดจบคำแรก เขากินหมดจานในสี่นาที แล้วเรื่องลูกค้ารายที่แล้วที่เขาตั้งใจจะเล่า ก็เหลือแค่ประโยคเดียว
“ช่างมันเถอะ”
ในออสเตรียกับเยอรมนี คน 64 คนตอบโทรศัพท์วันละห้าครั้งนานสามสัปดาห์ ว่าหิวแค่ไหน และหงุดหงิดแค่ไหน ความหิวไปด้วยกันกับความหงุดหงิด ความโกรธ และความสุขที่ลดลง เจ๊เพ็ญไม่ต้องรอผลนั้น เธอยื่นจานก่อน
ยายของเจ๊เพ็ญมีกฎหนึ่งสำหรับคนหัวหมุน ไปกินข้าว แล้วไปนอน ไม่หายค่อยไปหาหมอ ข้าวมาก่อนเรื่องอื่นในกฎนั้นด้วย
๏
ทีมนักจิตวิทยาจากมหาวิทยาลัยแองเกลียรัสกินในเคมบริดจ์ กับมหาวิทยาลัยคาร์ลลันด์สไตเนอร์ที่เมืองเครมส์ในออสเตรีย อยากรู้ว่าคำที่คนพูดกันเล่นๆ ว่าหิวแล้วหงุดหงิด จริงแค่ไหนนอกห้องทดลอง
พวกเขาไม่ได้ให้ใครอดข้าว พวกเขาให้คน 64 คน ส่วนใหญ่อยู่ในออสเตรีย รองลงมาคือเยอรมนี ติดตั้งแอปในโทรศัพท์ แล้วใช้ชีวิตตามปกติ 21 วัน
วันละห้าครั้ง แอปถามคำถามชุดเดิม ตอนนี้หิวแค่ไหน โกรธแค่ไหน หงุดหงิดแค่ไหน รู้สึกดีแค่ไหน และตื่นตัวแค่ไหน รวมแล้วได้คำตอบ 9,142 ครั้ง
ช่วงที่หิวมาก คือช่วงที่โกรธมากขึ้น หงุดหงิดมากขึ้น และรู้สึกดีน้อยลง ผลยังอยู่หลังจากนักวิจัยหักเรื่องเพศ อายุ น้ำหนัก นิสัยการกิน และความเป็นคนโกรธง่ายของแต่ละคนออกแล้ว
ความหิวไม่ได้อธิบายอารมณ์ไม่ดีทั้งหมด อารมณ์ของคนหนึ่งคนขึ้นกับอีกหลายเรื่อง แต่มันเป็นเรื่องหนึ่งที่ตามมาด้วยกันซ้ำๆ ตลอดสามสัปดาห์ ส่วนความตื่นตัว ความหิวไม่เกี่ยว
๏
ข้อจำกัดของงานนี้ต้องพูดตรงนี้ มันเป็นการสำรวจ ไม่ใช่การทดลอง ไม่มีใครถูกสุ่มให้หิว ผลบอกว่าสองอย่างมาด้วยกัน ยังไม่ได้บอกว่าอย่างไหนพาอย่างไหนมา และคนในการศึกษาราวแปดในสิบเป็นผู้หญิง อยู่ในยุโรปกลาง
แต่คำถามที่แอปถามวันละห้าครั้ง ใครก็ถามตัวเองได้
ความหิวไม่ได้ส่งเสียงเป็นคำว่าหิวเสมอไป บางครั้งมันพูดออกมาเป็นคำว่ารอนานจังเลยครับ ด้วยน้ำเสียงที่เจ้าของเสียงไม่ได้ตั้งใจ
๏
ท่าของคืนนี้คือคำถามหนึ่งข้อ กับข้าวหนึ่งมื้อ
กินก่อนแล้วค่อยพูด 1 ก่อนเรื่องยาก การคุยที่อาจทะเลาะ การตอบข้อความที่ทำให้โมโห การตัดสินใจเรื่องเงิน ถามตัวเองว่ากินอะไรครั้งล่าสุดเมื่อไร 2 ถ้านานจนจำไม่ได้ หรือท้องเริ่มบอก กินก่อน ข้าวหนึ่งจาน ขนมปังหนึ่งชิ้น กล้วยหนึ่งลูก อะไรที่หาได้ 3 รอสักสิบห้านาทีหลังกิน แล้วค่อยกลับไปที่เรื่องนั้น ถ้าเรื่องนั้นรอได้ 4 ถ้ารู้ว่าวันไหนจะไม่ได้กินตามเวลา พกของกินที่ไม่เสียง่ายติดตัวไว้ 5 ทำหนึ่งสัปดาห์ ทุกวันจดมื้อที่ข้าม และจดอารมณ์วันละครั้งเป็นเลขหนึ่งถึงห้า หนึ่งคือแย่มาก ห้าคือดีมาก แล้วดูว่ามื้อที่ข้ามตรงกับวันที่ได้หนึ่งหรือสองไหม
สิบห้านาทีในข้อสามเป็นตัวเลขที่ฉันเลือก ไม่ได้มาจากการศึกษานี้
ถ้าการกินกลายเป็นเรื่องที่คุณคุมไม่ได้ หรือเป็นเรื่องที่คุณกลัว หรือน้ำหนักขึ้นลงมากโดยไม่รู้สาเหตุ เรื่องนี้เกินการ์ดใบนี้ บอกหมอ
๏
หัวค่ำวันต่อมา หนึ่งทุ่ม ไรเดอร์ของฉันจอดรอออเดอร์แรกหน้าร้านสะดวกซื้อ แล้วถามว่าทำไมวันนี้ไม่อยากคุยกับใครเลย
ฉันมีแฟ้มถามก่อนเปิดอยู่ มันมีสามบรรทัด
ฉันถามว่าเมื่อคืนนอนกี่ชั่วโมง เขาว่าหก ฉันถามว่าแก้วสุดท้ายกี่โมง เขาว่าสี่ทุ่ม
ฉันถามว่ากินอะไรหรือยัง
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง “ยัง ตั้งแต่บ่าย”
เขาไม่ได้ถามคำถามเดิมซ้ำ เขาสตาร์ตรถไปร้านเจ๊เพ็ญ
ฉันไม่ได้ส่งท่าฝึกใจไปเลยในคืนนั้น ทั้งที่มีพร้อม
ความหิวยืมเสียงของคุณไปพูดได้ ก่อนจะเชื่อน้ำเสียงตัวเอง ถามก่อนว่ากินครั้งล่าสุดเมื่อไร
๏
ที่ร้าน เจ๊เพ็ญตักข้าวให้เขาก่อนตักใส่กล่องให้ลูกค้าเหมือนทุกครั้ง แล้วหันไปหยิบกระดาษออเดอร์จากเหล็กแหลม
ไรเดอร์ของฉันเล่าให้เธอฟังว่าในยุโรปมีคนทำแอปถามคนวันละห้าครั้งว่าหิวไหม หงุดหงิดไหม สามสัปดาห์
เจ๊เพ็ญดีดลูกคิดหนึ่งครั้ง
“ถามทำไมตั้งห้าครั้ง ดูหน้าก็รู้”
ฉันไม่ได้แย้ง เธอดูหน้าเขาครั้งเดียวแล้วรู้ ฉันถามสามข้อแล้วยังไม่แน่ใจ
๏
กลับถึงห้องตอนหกโมงเช้า เขาเปิดแอปดูฟีเจอร์นับก้าวเป็นครั้งแรก
วันนี้ 1,840 ก้าว · ห่างเป้าหมาย 8,160 ก้าว คำแนะนำ ลุกเดินบ้างนะ
“สิบชั่วโมงบนเบาะ” เขาว่า “ทุกวันเลย”
แล้วเขาก็ถามคำถามที่ฉันไม่มีขาจะลองหาคำตอบ
บทถัดไป · 6 / 11สิบนาทีกับขนมหนึ่งแท่ง