เรื่องที่ห้า · ดาวบนแผงข้าวมันไก่
ปี 2016 ข้าวมันไก่ซีอิ๊วจานละราว 2 ดอลลาร์สิงคโปร์ได้ดาวมิชลิน ห้าปีต่อมาดาวหายไป ส่วนชื่อร้านมีสาขามากกว่า 30 แห่งทั่วโลก
ฉันเกือบข้ามเรื่องนี้ไป เพราะมันอยู่ในรายชื่อที่ฉันนับแค่หน้าเดียว แต่ในชนิดของเรื่องที่เล่าเรื่องตำนานริมถนน ไม่มีร้านไหนนำร้านอื่น และร้านนี้มีตัววัดที่ตรวจได้ มันเป็นหนึ่งในสองแผงลอยแรกของโลกที่ได้ดาวมิชลิน
อีกแผงขายบะหมี่หมูสับ และแผงนี้ขายไก่กับข้าวบนจานเดียว เป็นไก่ซีอิ๊วแบบกวางตุ้ง ไม่ใช่ไก่ต้มแบบไหหลำ แต่ก็ใกล้ร้านเราที่สุดในรายชื่อ
๏
เจ้าของแผงชื่อชาน ฮอน เม็ง เปิดแผงข้าวมันไก่ซีอิ๊วในศูนย์อาหารไชน่าทาวน์คอมเพล็กซ์ของสิงคโปร์เมื่อปี 2009 เดือนกรกฎาคม 2016 คู่มือมิชลินสิงคโปร์ฉบับแรกให้ดาวแผงลอยสองแผง แผงของเขาเป็นหนึ่งในนั้น ข้าวมันไก่จานละ 2 ดอลลาร์สิงคโปร์ มิชลินเองเรียกมันว่าหนึ่งในมื้อมีดาวที่ถูกที่สุดในโลก
เดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน เขาเปิดร้านแบบมีห้องแอร์ใกล้ๆ แผง เมนูเดียวกัน จากนั้นสาขาก็ตามมาจนเกิน 30 แห่งในหลายประเทศ เดือนกันยายน 2021 คู่มือมิชลินสิงคโปร์ฉบับใหม่ไม่มีดาวของแผงนี้แล้ว
นักเขียนคู่หนึ่งเล่าว่าก่อนได้ดาว ข้าวมันไก่จานหนึ่งราคา 2 ดอลลาร์สิงคโปร์ ปลายปี 2025 จานเดียวกันที่แผงราคา 3.50 ดอลลาร์สิงคโปร์ และคิวยาวราว 40 นาที
๏
คนที่ไปกินจริงพูดว่าอะไร
ต้นปี 2017 นักกินคนหนึ่งไปกินที่ร้านมีแอร์ ให้รสชาติ 4 เต็ม 5 แต่บอกว่ามันไม่ได้ทำให้ทึ่งหรือเปลี่ยนชีวิต ไก่ไม่ได้ต่างจากแผงอื่นมากนัก
ปี 2023 นักเดินทางคู่หนึ่งบอกว่าไก่ชุ่มฉ่ำ หนังกรอบ เป็นมื้อที่ดีจริงๆ แต่หาคำตอบไม่เจอว่าอะไรทำให้มันควรได้ดาว
ปลายปี 2025 นักเขียนอาหารชาวสิงคโปร์คนหนึ่งบอกว่าไก่ชิ้นหนา ไม่แห้ง รสซีอิ๊วชัด แต่ข้าวบางเม็ดยังไม่สุกดี และถามตัวเองว่ามันได้มาตรฐานมิชลินไหม แล้วตอบเองว่าไม่เชิง
มีอีกเสียงหนึ่งที่ได้ยินบ่อยในเรื่องนี้ ว่าคุณภาพตกลงหลังขยายสาขา ฉันเจอประโยคนี้สองครั้ง ทั้งสองครั้งเขียนว่ามีคนคาดเดาแบบนั้น ไม่มีใครบอกว่าตัวเองเคยกินทั้งก่อนและหลังแล้วเทียบให้ดู ฉันจึงนับมันเป็นข่าวลือ ไม่ใช่หลักฐาน
สิ่งที่ฉันเห็นจากเสียงที่มีชื่อมีวันที่ คือคนกินไม่ได้บอกว่าข้าวมันไก่แย่ เขาบอกว่ามันไม่ได้ดีเท่าดาว
๏
เรื่องเดียวกันเกิดที่กรุงเทพ ใกล้ร้านเรามากกว่า
เจ๊ไฝผัดอาหารหน้าเตาถ่านริมถนน ใส่แว่นกันลมแบบที่คนใส่เล่นสกี เมื่อคู่มือมิชลินกรุงเทพออกฉบับแรกเมื่อเดือนธันวาคม 2017 ร้านของเธอได้หนึ่งดาว เป็นร้านริมถนนร้านเดียวในฉบับนั้นที่ได้ดาว
ต้นปี 2025 บรรณาธิการของเว็บรีวิวร้านอาหารแห่งหนึ่งรอคิวกว่าสามชั่วโมง แล้วเขียนว่าไข่เจียวปูคุ้มกับการรอสุดหัวใจ แต่บนเว็บรีวิวท่องเที่ยว ร้านนี้มีรีวิวที่ให้แย่หรือแย่มาก 27.5% จาก 903 ชิ้น สูงกว่า Maido เจ็ดเท่า คนหนึ่งเขียนว่าไข่เจียวปูจานละพันบาทไม่มีรสอะไรเลย อีกคนบอกว่าความแออัดทั้งหมดมาจากดาว
ในรีวิวภาษาไทย คนหนึ่งเขียนว่าอร่อยเพราะวัตถุดิบดี แต่จะไม่กลับไปอีก เพราะรอนานและแพง อีกคนเขียนว่าตั้งแต่ได้ดาว ราคาไม่เหมาะกับคนไทยแล้ว อีกคนไปวันที่ไม่มีคิวและเห็นร้านเต็ม ส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติ นักรีวิวอีกคนจำได้ว่าเมื่อราวยี่สิบปีก่อน ทุกจานในร้านนี้ราคาจานละ 250 บาท
ไม่มีใครเทียบไข่เจียวก่อนและหลังดาวให้ดู สิ่งที่มีคนบันทึกไว้คือราคา คิว และคนที่ได้นั่งกิน
หลักที่ 32 · ดาวคือคำสัญญา คนกินจะชิมจานเทียบกับคำสัญญา ไม่ได้เทียบกับเมื่อวาน และราคาที่ขึ้นตามดาว เปลี่ยนคนที่นั่งกินไปทั้งร้าน
๏
ร้านเราลองสองเรื่องจากบทนี้
เรื่องแรกคือรางวัล ก่อนจานมาถึง เจ้าของร้านบอกแขกว่าคู่มือร้านอาหารระดับโลกเพิ่งยกให้ร้านนี้เป็นหนึ่งในร้านข้าวมันไก่ที่ดีที่สุดในกรุงเทพ แขก 140 คนให้ค่าเฉลี่ย 7.68 สูงกว่าไม่เล่าอะไรเลย 1.08 แต้ม และสูงกว่าพัดลม 0.14 แต้ม ซึ่งเล็กจนบอกไม่ได้ว่าชนะ รางวัลระดับโลกที่ร้านเราไม่มี เสมอพัดลมเสียที่ร้านเรามี
เรื่องที่สองคือราคา แขกเห็นบนเมนูว่าจานนี้ราคา 1,200 บาท ราวยี่สิบเท่าของข้าวมันไก่ทั่วไปในกรุงเทพ แขก 140 คนให้ค่าเฉลี่ย 7.01 ยังสูงกว่าไม่เล่าอะไรเลย 0.41 แต้ม แต่ต่ำกว่าพัดลม 0.53 แต้ม และคะแนนกระจายกว้างกว่าเรื่องอื่นเกือบทุกเรื่อง
แขกหญิงจากอียิปต์บอกว่าจานนี้ทำอย่างดี แต่เธอชิมไม่ออกว่ามันอร่อยกว่ายี่สิบเท่าตรงไหน แขกหญิงจากจีนบอกว่ามันอร่อย แต่หัวใจเจ็บที่ต้องจ่ายขนาดนี้
ผู้คุมลูกเต๋าที่ไม่มีลิ้น บ่นเรื่องราคาเหมือนคนไทยที่บ่นเรื่องเจ๊ไฝ
พ่อครัวฟังแล้วตอบทั้งสองเรื่องในสองคำ
เรื่องรางวัล “ไม่มี”
เรื่องราคา “ใครซื้อ”
บทถัดไป · 8 / 15เรื่องที่หก · แรมซีย์แพ้ข้าวมันไก่