ภาคผนวก ข — สารบบสัตว์ร้ายแห่งอคติ
แก๊งวายร้ายจากภาคหนึ่ง—วิธีเฉพาะที่จิตคุณปลอมการนิรนัย จำหน้ามันไว้
- การลักพาที่ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นนิรนัย — ปฏิบัติต่อ การกระโดดสู่คำอธิบายที่ดีที่สุด ที่ให้ผลแต่ผิดพลาดได้ ราวกับมันเป็นบทพิสูจน์กันน้ำ บาปกำเนิด; บั๊กอื่นทุกตัวขี่บนมัน
- การละเลยอัตราพื้นฐาน — ถูกสะกดด้วยเบาะแสเห็นภาพชัดจนลืมว่าสิ่งที่มันชี้พบบ่อยแค่ไหนจริง ๆ กับดักผลตรวจโรค; อาการประจำตัวของโฮล์มส์
- อคติยืนยัน — พอมีทฤษฎีแล้ว แสวงหาแต่หลักฐานหนุนมัน ไม่เคยหาหลักฐานที่จะทุบมัน (ยาแก้: ออกไปตามล่าหา "ไม่ใช่")
- ความผิดพลาดเชิงเชื่อม — เชื่อเรื่องเจาะจงมีรายละเอียด มากกว่า เรื่องเปล่า ทั้งที่รายละเอียดที่เพิ่มทำได้แค่ทำให้ น่าจะเป็นน้อยลง ทำไม "การนิรนัย" ยืดยาวถึงทำเราตื่นเต้นเป๊ะตอนที่ควรระแวง
- WYSIATI ("สิ่งที่เห็นคือทั้งหมดที่มี") — สร้างความมั่นใจเต็มจากหลักฐานในสายตาเท่านั้น ตาบอดต่อหลักฐานที่หายไป (ยาแก้: สังเกตการไม่มีอยู่)
- Patternicity / อโพฟีเนีย — เครื่องจับแพตเทิร์นที่วิวัฒนาการจูนให้ยิงเกิน หาความหมายและเจตนาในเสียงรบกวน อัจฉริยะในโลกล็อกผล; ทฤษฎีสมคบคิดในโลกจริง
- การปักหลัก (anchoring) — ปล่อยให้ตัวเลขแรกหรือไอเดียแรกลากทุกการตัดสินภายหลังเข้าหามัน แม้รู้ว่ามันสุ่ม
- เอฟเฟกต์บาร์นัม — รู้สึกถูกบรรยายเป๊ะด้วยคำกล่าวที่คลุมพอจะเข้ากับเกือบทุกคน เครื่องยนต์ของการอ่านเย็น ดูดวง และการถูก "อ่าน"
- ความมั่นใจเกินเหตุ — ช่องว่างเกือบสากลระหว่างความรู้สึกมั่นใจกับความถูกจริง แรงที่สุด อย่างโหดร้าย ในผู้เชี่ยวชาญที่ตั้งตัวเอง ลักษณะที่โฮล์มส์ขยายสุดและซูเปอร์ฟอร์แคสเตอร์ลดสุด