01. หน้าหนังสือที่สึกกร่อน — หนังสือในห้องสมุดเปิดเผยความลับได้อย่างไร
นักดาราศาสตร์และตารางลอการิทึม
เลขนำของตัวเลขไม่ได้แจกแจงเท่ากัน และหลักฐานชิ้นแรกคือกระดาษที่สึก ในปี 1881 ไซมอน นิวคอมบ์ นักดาราศาสตร์และนักคณิตศาสตร์ชาวอเมริกัน เปิดตารางลอการิทึมในห้องสมุดแล้วพบว่าหน้าต้นเล่มสึกและขาดวิ่นกว่าหน้าท้ายเล่มอย่างเห็นได้ชัด รอยสึกนั้นบอกความจริงทางคณิตศาสตร์ข้อหนึ่ง เลขโดดทั้งสิบตัวไม่ได้เป็นเลขนำของตัวเลขด้วยความถี่เท่ากัน ในตัวเลขตามธรรมชาติ เลข 1 เป็นเลขสำคัญหลักแรกบ่อยกว่าเลข 9 มาก นิวคอมบ์ตีพิมพ์ข้อสังเกตนี้ใน American Journal of Mathematics และเสนอว่าแมนทิสซาของลอการิทึมแจกแจงด้วยความน่าจะเป็นเท่ากัน แล้วเรื่องก็เงียบไป 57 ปี ข้อสังเกตนี้อยู่ในงานเขียนในฐานะปรากฏการณ์ที่เห็นได้ชัด แต่ไม่มีใครอธิบายและไม่มีใครตรวจสอบ
นักฟิสิกส์และกฎของตัวเลขผิดปกติ
หลักฐานเชิงประจักษ์มาในปี 1938 จากแฟรงก์ เบนฟอร์ด นักฟิสิกส์ที่ GE Research Laboratory ในเมืองสเกเน็กเทอดี รัฐนิวยอร์ก และมันทำให้ข้อสังเกตของนิวคอมบ์หนักแน่นขึ้น เบนฟอร์ดนับเลขนำ 20,229 ค่า จากชุดข้อมูลที่ไม่เกี่ยวกัน 20 ชุด ทั้งพื้นที่ลุ่มน้ำ จำนวนประชากร ค่าคงที่ทางฟิสิกส์ และแม้แต่บ้านเลขที่ตามท้องถนน ผลที่วัดได้เดินตามกฎลอการิทึม เริ่มที่ 30.6% สำหรับเลข 1 แล้วลดลงจนเหลือ 4.7% สำหรับเลข 9 ค่าที่กฎทำนายไว้ไล่จาก 30.1% สำหรับเลข 1 ลงไปถึง 4.6% สำหรับเลข 9 ตัวเลขที่วัดได้ตามค่าทำนายนี้อย่างใกล้ชิด ทุกคนที่พบการแจกแจงนี้ครั้งแรกจะแปลกใจ เพราะสัญชาตญาณของมนุษย์บอกผิดๆ ว่าตัวเลขแต่ละตัวควรปรากฏด้วยความถี่เท่ากัน งานของเบนฟอร์ดครอบคลุมพอที่จะเปลี่ยนข้อสังเกตที่ไม่มีใครสนใจให้เป็นกฎที่ได้รับการยอมรับ พร้อมความถี่จำเพาะของตัวเลขทุกตัวตั้งแต่ 1 ถึง 9
ประเด็นเรื่องการอนุพันธ์เชิงทฤษฎี
ตัวเลข 20,229 ค่าที่เบนฟอร์ดรวบรวมไว้ไม่มีใครโต้แย้ง และยังคงเป็นมาตรฐานของสาขาการวิเคราะห์ทางสถิติ สิ่งที่ไม่รอดคือคำอธิบายของเขาเอง เบนฟอร์ดอนุพันธ์กฎนี้จากการให้เหตุผลด้วยอนุกรมเรขาคณิต และงานที่เข้มงวดกว่าเข้ามาแทนที่ในเวลาต่อมา รากฐานทางทฤษฎีที่เขาเสนอถูกแทนที่ด้วยบทพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์ของพิงค์แฮมในปี 1961 และฮิลล์ในปี 1995
ตัวอย่าง: คาดว่าตัวเลขทุกตัวจะปรากฏด้วยความถี่เท่ากัน ก็เหมือนทึกทักว่าชั้นหนังสือทุกชั้นในห้องสมุดมีหนังสือจำนวนเท่ากัน ไม่ว่าชั้นนั้นจะอยู่ตรงไหน
คำตัดสิน. เลขนำของตัวเลขในชุดข้อมูลตามธรรมชาติแจกแจงไม่สม่ำเสมอ เลข 1 ปรากฏบ่อยกว่าเลข 9 อย่างมีนัยสำคัญ
จะพลิกคำตัดสินได้เมื่อ: ทำซ้ำข้อมูลทั้ง 20,229 ค่าอย่างครอบคลุมในชุดข้อมูลที่หลากหลาย แล้วไม่พบการลดลงเชิงลอการิทึมจาก 30.1% ไปสู่ 4.6%
แหล่งอ้างอิง. 1881 · Simon Newcomb, "Note on the Frequency of Use of the Different Digits in Natural Numbers" — PDF · 1938 · Frank Benford, "The Law of Anomalous Numbers" — PDF
บทถัดไป · 2 / 1202. วงกลมแมนทิสซา — เหตุใดกฎนี้จึงดำรงอยู่