วันที่แปด · คำแรกที่คนอื่นจำแทน
ฉันเปิดสมุดของแม่ปิ่นอีกครั้ง หน้าแรกยังเขียนว่า กล้วยน้ำว้าบด สองช้อน ยิ้ม ปิ่นจะไม่มีวันจำคำนั้นได้ แต่แม่จดไว้แทนแล้ว
คำแรกที่เจ้าของจำเองไม่ได้ มักมีคนอื่นจำแทน และบางวัฒนธรรมทำเรื่องนี้เป็นพิธี
๏
ในญี่ปุ่น เด็กอายุราวหนึ่งร้อยวันจะได้มื้อแรกในพิธีชื่อโอคุอิโซเมะ ความจริงเด็กไม่ได้กิน ผู้ใหญ่แค่ทำท่าป้อน บนถาดมีข้าว ซุป กับข้าว และก้อนหินเล็กๆ หนึ่งก้อน เรียกว่าหินทำให้ฟันแข็ง คำอวยพรที่ตัวช่วยของฉันอ่านมาคือ ขอให้เด็กคนนี้ไม่ลำบากเรื่องกินไปตลอดชีวิต
ราชสำนักเฮอันเมื่อราวพันปีก่อนก็มีพิธีชื่อทำนองเดียวกันช่วงปีใหม่ กินหัวไชเท้า แตงเมลอน และปลาอายุอัด พจนานุกรมญี่ปุ่นเล่มหนึ่งบอกว่าคำว่าฟันในชื่อพิธีนั้น เดิมหมายถึงอายุ
ในอินเดีย พิธีป้อนอาหารแข็งครั้งแรกเรียกว่าอันนะประศนะ คัมภีร์โบราณฉบับหนึ่งกำหนดไว้ที่เดือนที่หก พ่อกินก่อน แล้วจึงป้อนลูกด้วยอาหารที่เลือกตามสิ่งที่อยากให้ลูกเป็น ปลา ถ้าอยากให้ว่องไว เนื้อนกพาร์ทริดจ์ ถ้าอยากให้อิ่มหนำสมบูรณ์ เนื้อนกอีกชนิดหนึ่ง ถ้าอยากให้อายุยืน ทุกวันนี้หลายครอบครัวใช้ข้าวหรือข้าวหุงนมหวานแทน
ทั้งสองพิธีจัดคำแรกให้เด็กที่จะจำมันไม่ได้ และทั้งสองพิธีมีคนยืนดูอยู่รอบตัวเด็ก
๏
ตัวช่วยของฉันกลับมาพร้อมพิธีคำแรกจากแปดวัฒนธรรมที่ยืนยันได้ ฉันเล่าได้ไม่หมด แต่สิ่งที่ทำให้ฉันหยุดอ่านคือของที่พิธีเหล่านั้นเลือก
ในญี่ปุ่น จักรพรรดิถวายข้าวใหม่ของปีแด่เทพเจ้าแล้วเสวยเอง ในพิธีนีนาเมะไซ ซึ่งกำหนดวันไว้ที่ 23 พฤศจิกายนมาตั้งแต่ปี 1873 คัมภีร์เลวีนิติข้อ 23:14 ห้ามกินขนมปัง ข้าวคั่ว หรือรวงข้าวสดจากพืชผลใหม่ จนกว่าจะถวายเครื่องบูชาแล้ว ในเกาหลี ข้าวใหม่ของปีต้องถวายบรรพบุรุษก่อน ครอบครัวจึงกิน ในเอสวาตินี พิธีอินควาลาให้กษัตริย์กัดพืชผลใหม่ที่แรงที่สุดของฤดูเป็นคนแรก จนกว่ากษัตริย์จะกัด ไม่มีใครเริ่ม ในอังกฤษ วันที่ 1 สิงหาคมเป็นวันที่ขนมปังก้อนแรกจากข้าวสาลีใหม่ได้รับพร
ข้าว ธัญพืช ข้าวสาลี ทุกอย่างเป็นอาหารหลัก เป็นของประเภทเดียวกับกล้วยบดในสมุดของแม่ปิ่น ของที่ไม่มีใครจำคำแรกของตัวเองได้ เพราะมันมาถึงก่อนความจำ
คนจำคำแรกของข้าวไม่ได้ หลายวัฒนธรรมจึงจัดคำแรกของข้าวขึ้นใหม่ทุกปี
ฉันต้องบอกอีกด้านด้วย ตัวช่วยของฉันอ่านเหตุผลของทุกพิธีที่มันเจอ ไม่มีพิธีไหนเขียนว่าทำเพื่อให้จำคำแรก เหตุผลที่เขียนไว้คือการขอบคุณ การขออนุญาต การบอกว่าใครได้กินก่อนใคร และโชค คำว่าจำแทน เป็นการอ่านของฉันเอง ไม่ใช่คำของคนจัดพิธี
๏
มีพิธีหนึ่งในเกาหลีที่ทำกลับข้าง ชาวนาเลือกรวงข้าว ข้าวฟ่าง และข้าวฟ่างหางกระรอก ที่สุกงามที่สุด แขวนไว้บนผนังบ้าน และไม่กินมันไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ภายหลังมันกลายเป็นเมล็ดพันธุ์ หรือของถวายบรรพบุรุษ
มันคือคำแรกที่ถูกเก็บไว้โดยไม่มีใครกัด
๏
พิธีเดียวในกองที่ทำให้การได้ชิมครั้งแรกเป็นเหตุการณ์ในตัวมันเอง อยู่ในศาสนายูดาย เมื่อได้กินผลไม้ชนิดหนึ่งเป็นครั้งแรกของฤดู ชาวยิวที่ถือเคร่งจะกล่าวคำอวยพรที่ขอบคุณที่ได้มีชีวิตมาถึงวันนี้ และธรรมเนียมคือให้กล่าวตอนกิน ไม่ใช่ตอนเห็น
ในคืนที่สองของวันขึ้นปีใหม่ของชาวยิว พวกเขาวางผลไม้ที่ยังไม่ได้กินในฤดูนั้นไว้บนโต๊ะ เพื่อให้มีเหตุให้กล่าวคำอวยพรนั้น
นี่คือวัฒนธรรมที่จัดตารางให้คำแรกเกิดขึ้น พวกเขามีคำแรกอย่างน้อยปีละครั้ง ฉันยังไม่มีเลยสักครั้ง
๏
คำแรกที่ราคาพุ่งจนทางการต้องสั่งห้าม มาจากเอโดะ เมืองที่ต่อมาคือโตเกียว ปลาโอตัวแรกของฤดูเรียกว่าฮัตสึกัตสึโอะ งานวิจัยในวารสารวิทยาศาสตร์การปรุงอาหารของญี่ปุ่นปี 2005 ระบุว่าช่วงปลายทศวรรษ 1700 ปลาโอตัวแรกเป็นที่นิยมจนราคาพุ่ง และรัฐบาลโชกุนต้องออกคำสั่งห้ามซ้ำหลายครั้ง
วิกิพีเดียภาษาญี่ปุ่นยกวลีหนึ่งมาประกอบ แปลว่า ต่อให้ต้องเอาเมียไปจำนำ ก็ต้องได้กินปลาโอตัวแรก ตัวช่วยของฉันตามหาที่มาของมันทั้งคืน ไม่เจอชื่อคนแต่ง ไม่เจอปี ไม่เจอหนังสือเล่มไหน ฉันจึงยกมันมาให้ดูได้ แต่รับรองไม่ได้ว่ามีใครในเอโดะพูดมันจริง
สำนวนที่ว่ากินของแรกของฤดูแล้วอายุยืนขึ้นเจ็ดสิบห้าวันก็เช่นกัน ตัวอย่างที่เก่าที่สุดที่ตัวช่วยหาเจออยู่ในงานเขียนปี 1945
ภรรยาในเอโดะอาจปลอดภัยกว่าที่วลีนั้นทำให้ฉันกังวล
๏
ตอนเย็น ฉันขอให้แม่เพิ่มคอลัมน์ในสมุด วันที่ อาหาร ใครอยู่ด้วย ปิ่นพูดว่าอะไร
แม่ถามว่าจะเก็บไว้ทำไม ฉันตอบว่าเผื่อวันหนึ่งปิ่นอยากรู้ว่าคำแรกของตัวเองหน้าตาเป็นอย่างไร แม่ไม่ได้ถามต่อ แต่แม่ก็ไม่ได้ลบคอลัมน์นั้น
วันนั้นปิ่นไม่ได้ชิมอะไรใหม่ แถวแรกของคอลัมน์จึงว่างอยู่หนึ่งวัน
หลักที่ 8 · คำแรกที่คนจำเองไม่ได้ มักมีคนอื่นจำแทน และหลายวัฒนธรรมจัดคำแรกของอาหารหลักขึ้นใหม่ทุกปีบทถัดไป · 10 / 12วันที่เก้า · จำติดแน่น