11. การควบคุม ไม่ใช่ส่วนประกอบ — การปรับกรอบแนวคิดของ Leveson
ความล้มเหลวของแบบจำลองความน่าเชื่อถือของส่วนประกอบ
ความปลอดภัยเป็นปัญหาด้านการควบคุม ไม่ใช่ปัญหาด้านความน่าเชื่อถือ กรอบนี้หนังสือ Engineering a Safer World ปี 2012 โดย Nancy Leveson เป็นผู้วางไว้ วิศวกรรมความปลอดภัยแบบดั้งเดิมมักพึ่งเทคนิคอย่าง FMEA หรือ FTA เพื่อระบุภยันตราย แต่เทคนิคเหล่านี้มองความล้มเหลวของส่วนประกอบทีละชิ้นเป็นหลัก Nancy Leveson จาก MIT โต้แย้งว่ากระบวนทัศน์นี้จำกัดตั้งแต่ราก เพราะมันมองข้ามอุบัติเหตุที่เกิดจากปฏิสัมพันธ์ที่ไม่ปลอดภัยระหว่างส่วนประกอบที่ทำงานสมบูรณ์ทุกชิ้น ในระบบซับซ้อนที่พึ่งซอฟต์แวร์หนัก ไม่มีอะไรแตกหรือพังในเชิงกายภาพตามความหมายเดิม แต่ระบบยังเข้าสู่สถานะไม่ปลอดภัยได้ผ่านข้อผิดพลาดทางตรรกะ มุมมองใหม่นี้บังคับให้ทิ้งสมมติฐานเดิม ที่ว่าถ้าทุกชิ้นทำงานถูกต้อง ระบบทั้งหมดย่อมปลอดภัยไปเอง
STAMP และหลักฐานของการควบคุม
วิธีที่มองการควบคุมจับปฏิสัมพันธ์เชิงระบบที่วิธีมองชิ้นส่วนพังจับไม่ได้ หลักฐานอยู่ในการศึกษาปี 2018 ที่ตีพิมพ์ใน Software Quality Journal ต้นทางของวิธีนั้นคือ STAMP ที่ Leveson พัฒนาขึ้นเพื่อแก้ข้อจำกัดของการวิเคราะห์ความล้มเหลวรายชิ้น เป็นแนวทางเชิงทฤษฎีระบบที่มองความปลอดภัยเป็นปัญหาด้านการควบคุม มีวงจรป้อนกลับอยู่ข้างใน ทีมของ Sulaman ใช้ทั้ง FMEA และ STPA กับระบบป้องกันการชนด้านหน้า เพื่อวัดว่าแต่ละวิธีได้ผลแค่ไหน ทั้งสองวิธีหาภยันตรายเจอร่วมกัน 13 รายการ นี่พิสูจน์ว่าทั้งคู่มีจุดร่วมในการจับความเสี่ยงพื้นฐานของระบบ แต่ STPA เผยปัจจัยเชิงสาเหตุออกมาละเอียดกว่า รวมถึงสาเหตุจากซอฟต์แวร์และการสื่อสาร กรอบความล้มเหลวรายชิ้นของ FMEA พลาดทั้งหมดนี้ไปตลอดกระบวนการวิเคราะห์ แบบจำลองดั้งเดิมมองหาแต่ชิ้นส่วนฮาร์ดแวร์ที่เสีย ปฏิสัมพันธ์เชิงระบบจึงล่องหนสำหรับมัน
ขีดจำกัดของความเหนือกว่าเชิงระเบียบวิธี
ไม่มีวิธีใดเหนืออีกวิธีอย่างเด็ดขาดสำหรับการวิเคราะห์ความปลอดภัย นั่นคือข้อสรุปของการเปรียบเทียบปี 2018 โดยทีมของ Sulaman เอง และเป็นเหตุผลที่ผลเปรียบเทียบนี้ยังเป็นที่ถกเถียง ผู้เขียนตั้งข้อสังเกตว่าภยันตรายบางรายการพบเฉพาะใน FMEA ทั้งสองวิธีจึงเสริมกัน ไม่ใช่วิธีหนึ่งเข้ามาแทนอีกวิธีทั้งหมด นอกจากนี้ STPA Handbook (2018) โดย Leveson และ Thomas ยอมรับเองว่า STPA กินเวลาของนักวิเคราะห์มากกว่า และต้องฝึกเฉพาะทางก่อนจึงจะใช้ได้ผล
ตัวอย่าง: FMEA กับ STPA ต่างกันเหมือนการตรวจว่ายางแบนหรือไม่ กับการไล่ตรรกะซอฟต์แวร์ที่ซับซ้อนซึ่งคุมระบบพวงมาลัยอัตโนมัติ
คำตัดสิน. ความปลอดภัยเป็นปัญหาด้านการควบคุม แต่ STPA ในทางปฏิบัติต้องลงเวลามาก และไม่ได้ทำให้วิธีดั้งเดิมที่มองรายชิ้นล้าสมัยไปแต่อย่างใด
จะพลิกคำตัดสินได้เมื่อ: การวิเคราะห์อภิมานในอนาคตพบว่า STPA หาภยันตรายที่ FMEA หาเจอได้ครบทุกรายการอย่างสม่ำเสมอ และลดเวลารวมของนักวิเคราะห์ที่ต้องใช้เพื่อการรับรองความปลอดภัยลงด้วย
แหล่งอ้างอิง. 2012 · Leveson, N.G., "Engineering a Safer World: Systems Thinking Applied to Safety" — MIT Press Open Access · 2018 · Sulaman, S.M., Beer, A., Felderer, M. & Höst, M., "Comparison of the FMEA and STPA safety analysis methods – a case study" — diva-portal.org
บทถัดไป · 12 / 1212. การค้นหารอยต่อของคุณ — ขั้นตอนการปฏิบัติ