เล​เวล 81–90 · ​ขำ​จน​ต้อง​วาง​หนังสือ

เล​เวล 81

​ทั้ง​หมู่บ้าน​รู้​ว่า​ป้า​เขียว​เป็น​กระสือ

​สามสิบ​ปี​มา​แล้ว ​ไม่​มี​ใคร​กล้า​เดินผ่าน​หน้าบ้าน​ป้า​หลัง​หก​โมง​เย็น

​จน​คืน​งานแต่ง​ลูกสาว​ผู้ใหญ่บ้าน

​แขก​สาม​ร้อย​คน​เพิ่ง​นั่ง​ประจำ​โต๊ะ ​ไฟ​ก็​ดับ​ทั้ง​ตำบล

​ใน​ความมืด ​ทุก​หัวใน​เต็นท์​ค่อย ๆ ​หันไป​ทางบ้าน​ป้า​เขียว​พร้อมกัน

​สิบ​นาที​ต่อมา ​ป้า​ลอย​มา​อยู่​เหนือ​เวที

​เพลง​ช้า ​ป้า​หรี่

​เพลง​สามช่า ​ป้า​กะพริบ

​ถ่ายรูป​หมู่ ​ช่างภาพ​นับ​หนึ่ง ​สอง ​สาม ​ป้า​วูบ​ให้​พอดี​เป๊ะ

​ตั้งแต่​คืน​นั้น ​ชาวบ้าน​ก็​ยัง​กลัว​ป้า​เหมือนเดิม

​แค่​เวลา​จะ​จัดงาน ​ต้อง​จอง​ป้า​ก่อน​จอง​เต็นท์

เล​เวล 82 · ​ตาม​สะดวก

"​กิน​เผ็ด​ได้​ไหม​ลูก"

​แม่​ของ​แฟน​ถาม​จาก​หน้า​ครก ​มือหนึ่ง​ถือสาก ​อีก​มือ​กำ​พริกขี้หนู​ไว้​เต็ม​กำ

​ผม​กิน​เผ็ด​ไม่​ได้ ​เวลา​สั่งอาหาร​ผม​บอก​ว่า "​ไม่​เผ็ด" ​แล้ว​ยัง​ต้อง​เอา​ช้อน​เขี่ย​พริก​ออก​อีก​รอบ ​แต่วัน​นี้​เป็น​วัน​แรก​ที่​ผม​มา​บ้าน​แฟน ​และ​คำถาม​นี้​ฟัง​ดูเหมือน​ข้อสอบ

"​ได้​ครับ"

"​กี่​เม็ด"

"​ตาม​สะดวก​เลย​ครับ"

​แม่​แบมือ ​พริก​ทั้ง​กำ​ร่วง​ลง​ครก

​ส้มตำ​จาน​นั้น​หน้าตา​เหมือน​ส้มตำ​ทั่วไป ​จนกระทั่ง​คำ​แรก​เข้า​ปาก ​หู​ผม​อื้อ ​ตา​ผม​รื้น ​เหงื่อ​ผุด​ขึ้น​ใน​ที่​ที่​ผม​ไม่​เคย​รู้​ว่า​มี​เหงื่อ

"​เผ็ด​ไหม​ลูก"

"​กำลังดี​ครับ"

​แม่​หันไป​ประกาศ​ให้​ทั้ง​บ้าน​ได้ยิน "​ลูกเขย​กิน​เผ็ด​เก่ง" ​แล้ว​เดิน​กลับ​เข้าครัว

​ผม​คว้า​น้ำเย็น​มา​ดื่ม​รวดเดียว​หมด​แก้ว ​ความเผ็ด​วิ่ง​จาก​ปลายลิ้น​ไป​ทั่ว​ปาก ​เหมือน​น้ำ​ช่วย​พา​มัน​ไป​ส่ง​ให้​ครบ​ทุกซอกทุกมุม

​แฟน​กระซิบ "​กินข้าว​เยอะ ๆ" ​ผม​ตัก​ข้าว​เปล่า​คำโต ​แม่​เดิน​ออกมา​จาก​ครัว​พอดี "​โอ๊ย ​กินข้าว​เปล่า ๆ ​ได้​ไง" ​แล้ว​วาง​น้ำพริก​กะปิ​ถ้วย​ใหม่​ลง​ตรงหน้า "​แม่​ตำ​ใหม่​ให้ ​รอบ​นี้​ใส่​พริก​เพิ่ม"

​น้ำตา​ผม​ไหล​ลงมา​สอง​สาย ​แม่​ยิ้ม​กว้าง "​อร่อย​จน​น้ำตาไหล​เลย​เหรอ​ลูก"

​ผม​เริ่ม​แอบ​เขี่ย​พริก​ไป​กอง​ไว้​ขอบ​จาน ​แม่​เห็น​แล้ว​ยิ้ม​อย่าง​รู้ทัน "​เก็บ​ไว้​กิน​ทีหลัง​เหรอ​ลูก ​เหมือน​พ่อ​เลย" ​แล้ว​ตัก​พริก​กอง​นั้น​กลับ​ขึ้น​มา​วาง​บน​ข้าว​ให้​ผม​จน​หมด

​ตลอด​มื้อ ​พ่อ​ของ​แฟน​นั่ง​หัว​โต๊ะ ​ไม่​พูด​อะไร​สัก​คำ ​ตัก​แต่​ไข่เจียว

​ก่อน​กลับ ​แม่​ตัก​น้ำพริก​ใส่​กระปุก​ให้​สาม​กระปุก "​อาทิตย์​หน้า​มา​อีก​นะ ​แม่​จะ​ทำ​แกงป่า​ให้ ​สูตร​เผ็ด​พิเศษ ​ลูกเขย​กิน​เผ็ด​เก่ง"

​พ่อ​ของ​แฟน​เดิน​มา​ส่ง​ผม​ที่​รถ ​ยื่น​นมเปรี้ยว​ให้​สอง​ขวด ​ตบ​ไหล่​ผม​เบา ๆ ​แล้ว​พูด​ด้วย​เสียง​ที่​เบา​พอ​จะ​ไม่​ให้​แม่​ได้ยิน

"​สามสิบ​ปีก่อน ​พ่อ​ก็​ตอบ​ไป​ว่า '​ได้​ครับ'"

เล​เวล 83 · ​รีวิว​จาก​ผู้ซื้อ

​กระด้ง​ไม้​ไผ่​สาน​มือ 24 ​นิ้ว (แพ็ก​คู่) ​แถม​สาก​ตำ​ข้าว 1 ​อัน

​ขาย​แล้ว 1.2 ​พัน​ชิ้น

5 ​ดาว

​สั่ง​เมื่อเช้า ​ของ​มาถึง​หก​โมง​เย็น ​ทัน​ใช้คืน​นี้​พอดี ​ขอบคุณ​ร้านค้า​ครับ

4 ​ดาว

​บิน​นิ่ง ​เสียงเงียบ ​เพื่อนบ้าน​ไม่​ตื่น ​หัก​หนึ่ง​ดาว​เพราะ​สาก​สั้น​ไป​นิด ​เลี้ยวซ้าย​ไม่​ได้ ​ต้อง​เลี้ยวขวา​สาม​รอบ​แทน

3 ​ดาว

​ซื้อ​มา​ฝัด​ข้าว ​ใช้​ดี ​แต่​ตก​กลางคืน​ชอบ​หาย​ไป​จาก​ใต้ถุน​บ้าน ​เช้า​มา​วาง​อยู่​ที่​เดิม ​มี​ใบ​มะขาม​ติด​มา​ทุกครั้ง

2 ​ดาว

​สั่งแพ็ก​คู่ ​ได้มา​ใบ​เดียว ​คืน​นั้น​บินวน​อยู่​เหนือ​หลังคา​บ้าน​ตัวเอง​จน​สว่าง

1 ​ดาว

​ไม่​ตรง​ปก ​ใน​คลิป​รีวิว​บิน​ได้ ​ซื้อ​มา​ถือ​ยืน​กลาง​ลานบ้าน​สอง​ชั่วโมง ​ไม่​ลอย​เลย​สักนิด

​ร้านค้า​ตอบกลับ: ​เรียน​ลูกค้า ​ทาง​ร้าน​จำหน่าย​เฉพาะ​กระด้ง​นะคะ ​วิชา​ลูกค้า​ต้อง​มี​เอง​ค่ะ

เล​เวล 84 · ​ช่อง​บริการ

​ตา​ชื่น​ไป​ถึง​ยมโลก​ตอน​เก้า​โมง​เช้า ​กด​บัตร​คิว​ได้​หมายเลข 812 ​จอ​เพิ่ง​เรียก​ถึง 97

​เที่ยงตรง ​ช่อง​บริการ​ปิด​พร้อมกัน​ทั้ง​แปด​ช่อง

​บ่าย​สาม ​ถึง​คิว ​เจ้าหน้าที่​ขอ​สำเนา​บัตรประชาชน ​ตา​ชื่น​ต้อง​ออก​ไป​ถ่าย​ที่​ร้าน​หน้า​ประตู​ยมโลก ​หน้า​ละ​ห้า​บาท ​กลับมา​เซ็น​รับรอง​สำเนา​ถูกต้อง

​เจ้าหน้าที่​พิมพ์​เลข​บัตร​ลง​ระบบ ​แล้ว​ขมวดคิ้ว

“​ใน​ระบบ ​คุณ​ยัง​ไม่​ตาย​นะคะ”

“​ผม​ตาย​แล้ว​ครับ ​ตาย​เมื่อเช้านี้​เอง”

“​ญาติ​ยัง​ไม่​ได้​ไป​แจ้ง​ตาย​ที่​อำเภอ​ค่ะ ​ระบบ​เลย​ยัง​ไม่​อัปเดต ​รบกวน​กลับ​ไป​ก่อน ​แจ้ง​ตายเรียบ​ร้อย​แล้ว​ค่อย​มา​ใหม่​นะคะ”

​ตา​ชื่น​ลืมตา​ขึ้น​ใน​ห้อง​ไอซียู ​ลูกหลาน​กรี๊ด​กัน​ลั่น​ห้อง

​ประโยค​แรก​ที่​ตา​พูด​คือ “​บัตรประชาชน​ตา​อยู่​ไหน”

​ตั้งแต่​วันนั้น ​ตา​เก็บ​บัตรประชาชน​กับ​ทะเบียนบ้าน​ไว้​ใน​ตู้เซฟ ​ไม่​เคย​บอก​รหัส​ใคร

​ปี​นี้​ตา​อายุ​ร้อย​สี่

เล​เวล 85 · ​สิ่ง​ที่​ขึ้น​มาจาก​คลอง

​ภายใน. ​ศูนย์บัญชาการ. ​ตีห้า

​นายพล: (​ทุบ​โต๊ะ) "​รายงาน!"

​นักวิทยาศาสตร์: (​ชี้​จอ) "​สิ่งมีชีวิต​ยาว​สี่​สิบ​เมตร ​ขึ้น​จาก​คลอง​เมื่อ​สิบ​นาที​ก่อน ​ลิ้น​แฉก ​ลาย​ดำ​เหลือง ​ว่ายน้ำ​เก่ง ​ชอบ​นอน​ตากแดด"

​นายพล: "​มัน​คือ​ตัว​อะไร"

(​ทุกคน​ใน​ห้อง​มองหน้า​กัน)

​นักวิทยาศาสตร์: "​มัน​คือ… ​ตัว…" (​กลืนน้ำลาย) "…​ตัวเงินตัวทอง​ครับ​ท่าน"

​นายพล: "​พูด​ชื่อจริง​มัน​มา!"

​นักวิทยาศาสตร์: "​เรา​ถ่ายทอดสด​อยู่​ครับ​ท่าน"

​ภายนอก. ​สี่แยก​กลางเมือง. ​เช้า

​สัตว์​ยักษ์​คืบคลาน​ข้าม​สี่แยก ​ลิ้น​แลบ​แผล็บ ๆ ​รถ​จอด​นิ่ง​ทั้ง​ถนน

​ทหาร: (​โทรโข่ง) "​ประชาชน​โปรด​อพยพ! ​ถอยห่าง​จาก​ตัว… ​ตัวเงินตัวทอง​โดยด่วน!"

​ประชาชน​วิ่ง​เข้าหา​มัน

​ป้า​คน​หนึ่ง​โรย​แป้ง​เด็ก​ลง​บน​เกล็ด​หาง ​ลุง​คน​หนึ่ง​จด​เลขทะเบียน​รถ​ที่​มัน​เดิน​ข้าม ​เด็ก​คน​หนึ่ง​นั่ง​นับ​เล็บ

​ป้า: (​ขยี้​แป้ง) "​ขึ้น​แล้ว ๆ ​เลข​เก้า!"

​ลุง: "​หก​ต่างหาก ​มอง​กลับหัว​สิ​ป้า"

​สัตว์​ยักษ์​หันมา​มอง ​แล้ว​ค่อย ๆ ​นอน​ราบ​ลง​กลาง​ถนน ​ปล่อย​ให้​ป้า​ลูบ​แป้ง​ที่​พุง

(​ตัด​ภาพ) ​นายพล​ลง​จาก​รถ​หุ้ม​เกราะ ​กระชาก​โทรโข่ง​จาก​มือ​ทหาร

​นายพล: "​ไอ้—" (​เสียงตี๊ด​ดัง​ทั่วประเทศ) "—​กลับ​ลง​คลอง​ไป​เดี๋ยวนี้!"

​สัตว์​ยักษ์​ลืมตา​โพลง ​ขู่​ฟ่อ​ใส่​นายพล

​ทั้ง​ถนน​หันขวับ​มา​มอง​นายพล

​ป้า: (​ชี้หน้า​นายพล) "​ปากเสีย! ​พูด​แบบนี้ ​งวด​นี้​กิน​แห้ว​กัน​ทั้ง​ประเทศ"

เล​เวล 86 · ​นัดพบ​ที่​ตลาด​เช้า

​ภายใน. ​ฐาน​ลับ​ใต้ดิน. ​ตีห้า

​หัวหน้า: "​คน​ของ​เรา​จะ​รอ​อยู่​ใน​ตลาดสด​ตอน​หก​โมง​ครึ่ง ​ไม่​มี​ใคร​รู้​หน้าตา ​ไม่​มี​ใคร​รู้​ชื่อจริง"

​สายลับ: "​แล้ว​ผม​จะ​รู้​ได้​ยังไง​ว่า​ใช่"

​หัวหน้า: "​ใช้​รหัสผ่าน ​ใคร​ถาม​ก่อน​ก็ได้ ​ถาม​ว่า '​กินข้าว​ยัง' ​ถ้า​อีก​ฝ่าย​ตอบ '​ยังเลย' ​แปล​ว่า​คน​ของ​เรา"

​สายลับ: (​สวม​แว่นดำ) "​รับทราบ"

​ภายนอก. ​ตลาดสด. ​หก​โมง​ครึ่ง

​สายลับ​แทรกตัว​ผ่าน​ฝูง​คน ​หยุด​หน้า​ร้าน​หมู​ปิ้ง ​จ้อง​ตา​แม่ค้า

​สายลับ: (​กระซิบ) "​กินข้าว​ยัง"

​แม่ค้า: "​ยังเลย​ลูก ​ยุ่ง​มา​ทั้ง​เช้า" (​ยัด​หมู​ปิ้ง​สาม​ไม้​กับข้าว​เหนียว​หนึ่ง​ห่อ​ใส่​มือ​เขา) "เอ้า ​กิน​รองท้อง​ก่อน"

​สายลับ: (​กระซิบ​ใส่​นาฬิกาข้อมือ) "​เจอ​ตัว​แล้ว"

​แม่ค้า: "​สี่​สิบ​จ้ะ"

(​ตัด​ภาพ) ​วิน​มอเตอร์ไซค์​ปากตลาด

​สายลับ: "​กินข้าว​ยัง"

​วิน: "​ยังเลย​พี่ ​กำลังจะ​ไป​พอดี ​ไป​ด้วยกัน​ไหม ​ร้าน​นี้​น้ำตก​เด็ด"

(​ตัด​ภาพ) ​สายลับ​ซด​ก๋วยเตี๋ยว​หมด​ชาม​ที่สอง ​วิน​ยกมือ​สั่ง​ชาม​ที่สาม​ให้

(​ตัด​ภาพ) ​แผง​ขนม​หน้า​ร้าน​ทอง

​สายลับ: (​เรอ​เบา ๆ) "​กินข้าว​ยัง"

​ป้า: "​ยังเลย​ลูก ​แล้ว​หนู​ล่ะ ​กิน​ยัง" (​ไม่​รอ​คำตอบ ​หยิบ​ขนม​กล้วย​ห้า​ห่อ ​ข้าวเหนียว​สังขยา​สอง​ห่อ​ใส่​ถุง​ให้) "​เอา​ไป​กินที่​ทำงาน"

​หัวหน้า: (​ใน​หูฟัง) "​รายงาน​สถานการณ์"

​สายลับ: (​ปาก​เต็ม ​ถุง​เต็ม​สอง​มือ) "​ทั้ง​ตลาด​ตอบ​รหัส​ถูก​หมด​เลย​ครับ​หัวหน้า"

​เจ็ด​โมง​สี่​สิบ ​ชาย​ชุด​ดำ ​แว่นดำ ​เดิน​ฝ่า​ฝูง​คน​ตรง​เข้ามา ​หยุด​ตรงหน้า​เขา

​ชาย​ชุด​ดำ: (​กระซิบ) "​กินข้าว​ยัง"

​สายลับ​ก้ม​มอง​ถุง​ขนม​เต็ม​สอง​มือ ​แล้ว​นึกถึง​ภารกิจ

​สายลับ: "…​ยังเลย​ครับ"

​ชาย​ชุด​ดำ: (​ยิ้ม ​ตบ​บ่า) "​งั้น​ไป​กิน​โจ๊ก​กัน​ก่อน ​เดี๋ยว​ค่อย​คุย​งาน"

เล​เวล 87 · ​อีก​สามสิบ​ปี​ข้างหน้า

​ภายใน. ​ห้องเช่า. ​ตีสอง

​แสง​สี​ฟ้า​วาบ ​ลม​กรรโชก ​กระดาษ​ปลิว​ว่อน ​ชาย​วัย​หกสิบ​ใน​ชุด​สี​เงิน​ปรากฏตัว​กลาง​ห้อง

​ชายหนุ่ม​ใน​เสื้อกล้าม​ชะงัก ​ตะเกียบ​ค้าง​อยู่​ใน​ถ้วย​มาม่า

​ชาย​ชุด​เงิน: "​อย่า​ตกใจ ​ผม​คือ​คุณ ​จาก​อีก​สามสิบ​ปี​ข้างหน้า"

​หนุ่ม: "​พิสูจน์​สิ"

​ชาย​ชุด​เงิน: "​รหัส​เอทีเอ็ม​คุณ​คือ​วันเกิด​แม่"

​หนุ่ม: (​วาง​ถ้วย​มาม่า​ลง​ช้า ๆ) "…​พูด​ต่อ"

​ชาย​ชุด​เงิน: "​ผม​ทุ่มเงิน​เก็บ​ทั้ง​ชีวิต​ซื้อ​ตั๋ว​ย้อน​เวลา​เที่ยว​เดียว ​เพื่อ​เอา​เลข​นี้​มา​ให้" (​ยื่น​กระดาษ) "​รางวัล​ที่หนึ่ง ​งวด​วันที่​หนึ่ง​เดือน​หน้า ​ซื้อ​ซะ ​แล้ว​เรา​จะ​ไม่ต้อง​กิน​มาม่า​อีก​ตลอดชีวิต"

​หนุ่ม: (​อ่าน) "​ห้า ​แปด ​สอง ​ศูนย์ ​สี่ ​หนึ่ง"

(​เงียบ)

​หนุ่ม: "​ไม่​เอา​อะ"

​ชาย​ชุด​เงิน: "​ว่า​ไง​นะ"

​หนุ่ม: "​เลข​ไม่​สวย ​ไม่​มี​เจ็ด​สัก​ตัว ​งวด​นี้​แม่​หมอบ​อก​ต้อง​มี​เจ็ด ​เมื่อคืน​ผม​ก็​ฝัน​เห็น​งู​ด้วย"

​ชาย​ชุด​เงิน: "​นี่​มัน​เลขที่​ออก​จริง! ​ผม​นั่ง​ดู​เขา​ออกรางวัล​กับ​ตา!"

​หนุ่ม: "​ผม​ซื้อ​เลขทะเบียน​รถ​พ่อ​มา​สิบ​ปี ​จะ​ให้​มา​ทิ้ง​กลางทาง​ตอนนี้​เหรอ"

​ชาย​ชุด​เงิน​ทรุด​ลงนั่ง​ขอบ​เตียง ​มอง​กระดาษ​ใน​มือ​อยู่​นาน

​ชาย​ชุด​เงิน: "​สามสิบ​ปีก่อน ​ใน​ห้อง​นี้ ​ก็​มี​คน​เอา​เลข​นี้​มา​ให้​ผม"

​หนุ่ม: "​แล้ว​ลุง​ไม่​ซื้อ​เหรอ"

​ชาย​ชุด​เงิน: (​พลิก​กระดาษ​ดู​อีก​รอบ) "…​ก็​มัน​ไม่​สวย​จริง ๆ ​นี่​หว่า"

เล​เวล 88 · ​ลูก​ยาง​ยี่สิบ​ห้า​บาท

​ตีหนึ่ง​สิบสอง ​เสียง​ติ๋ง​ดัง​ขึ้น​ทุก​สี่​วินาที ​ชั่วโมง​ละ​เก้า​ร้อย​ครั้ง ​ผม​นับ​แล้ว

​ผม​เดิน​ไป​ห้องน้ำ​โดย​ไม่​เปิดไฟ ​เพราะ​ถ้า​เปิดไฟ​จะ​ตาสว่าง​จน​นอน​ต่อ​ไม่​ได้ ​บิด​ก๊อก​อ่างล้างหน้า​ให้​แน่น​ขึ้น​อีก​นิด ​แล้ว​กลับมา​นอน

​ติ๋ง

​เช้า​วันรุ่งขึ้น ​ผม​เปิด​คลิป "​ก๊อกน้ำ​หยด ​ซ่อม​เอง​ได้​ใน 5 ​นาที" ​ยาว​สิบสอง​นาที ​คนใน​คลิป​บอก​ว่า​ปัญหา​อยู่​ที่​ลูก​ยาง​เสื่อม ​ผม​ขี่​มอเตอร์ไซค์​ไป​ร้าน​วัสดุ​หน้า​หมู่บ้าน ​ซื้อ​ลูก​ยาง​ถุง​ละ​ยี่สิบ​ห้า​บาท ​กับ​ประแจ​เลื่อน​อีก​ร้อย​หกสิบ​เก้า

​คลิป​บอก​ให้​ปิด​วาล์ว​ใต้​อ่าง​ก่อน ​วาล์ว​ตัว​นั้น​อยู่​มา​ตั้งแต่​วัน​สร้างบ้าน ​ผม​บิด​ไป​ครึ่ง​รอบ ​ด้าม​มัน​หลุด​ติดมือ​ออกมา ​ตาม​ด้วย​น้ำ​ที่​พุ่ง​ออกจาก​ผนัง​แรง​กว่า​ก๊อก​ทุก​ก๊อก​ใน​บ้าน​รวมกัน

​ผม​เอา​ผ้าเช็ดตัว​อุด​ไว้ ​วิ่ง​ไป​ปิด​มิเตอร์​น้ำหน้า​บ้าน ​มิเตอร์​ขึ้นสนิม​แน่น ​ลุง​บ้าน​ตรงข้าม​ถือ​ประแจ​คอม้า​มา​ช่วย ​ปิด​ได้​ตอน​น้ำท่วม​ห้องน้ำ​ถึง​ข้อเท้า

​บ่าย​สอง ​ช่าง​เล็ก​มาถึง ​ค่า​เปิดงาน​ห้า​ร้อย ​เขา​เคาะ​ผนัง​สอง​ที "​ท่อ​ใน​ผนัง​ผุ​หมด​แล้ว​ครับ​พี่ ​ต้อง​สกัด​กระเบื้อง​เปลี่ยน​ท่อ"

​สกัด​ไป​สาม​แผ่น ​ช่าง​เล็ก​หยิบ​เศษ​กระเบื้อง​ขึ้น​มา​พลิก​ดู "​รุ่น​นี้​เลิก​ผลิต​แล้ว​ครับ"

​ผนัง​นั้น​เลย​ต้อง​ปู​ใหม่​ทั้ง​ผนัง ​พอ​ผนัง​หนึ่ง​ใหม่ ​อีก​สาม​ผนัง​ก็​ดู​เก่า ​พอ​สี่​ผนัง​ใหม่ ​อ่างล้างหน้า​ก็​ดู​เก่า ​ชักโครก​ก็​ดู​เก่า ​เครื่องทำน้ำอุ่น​ก็​ดู​เก่า ​ระหว่าง​นั้น​ผม​ไป​นอน​บ้าน​พี่สาว ​หลับสนิท​ทุกคืน

​สิบสอง​วัน​ต่อมา ​ห้องน้ำ​ผม​ใหม่​ทั้ง​ห้อง ​ก๊อก​ใหม่ ​อ่าง​ใหม่ ​ท่อ​ใหม่ ​กระเบื้อง​ใหม่ ​รวม​สาม​หมื่น​แปด​พัน​เจ็ด​ร้อย​บาท ​ไม่​รวม​ลูก​ยาง​ยี่สิบ​ห้า​บาท ​ซึ่ง​ยังอยู่​ใน​ถุง ​ไม่​เคย​ได้​แกะ

​คืน​แรก​ที่​กลับมา​นอน​บ้าน ​ตีหนึ่ง​สิบสอง

​ติ๋ง

​ก๊อก​ใหม่​แห้ง​สนิท ​ผม​เอา​แก้ว​ไป​รอง​ไว้​ใต้​ก๊อก​ทั้งคืน ​เช้า​มา​แก้ว​ยัง​แห้ง

​เจ็ด​โมง​เช้า ​ช่าง​เล็ก​กลับมา​อีก​รอบ ​เอา​หู​แนบ​ผนัง​ใหม่ ​นิ่ง​ฟัง​อยู่​นาน "​เสียง​มัน​มาจาก​ใน​ผนัง​ครับ​พี่" ​แล้ว​หยิบ​สิ่ว​กับ​ค้อน​ขึ้น​มา "​ต้อง​เปิด​ดู"

​ยัง​ไม่​ทัน​ลง​ค้อน ​กริ่ง​หน้าบ้าน​ก็​ดัง ​น้อง​ผู้หญิง​บ้าน​ติดกัน​ยืน​อยู่​ใน​ชุดนอน ​ตา​แดงก่ำ

"​ขอโทษ​นะคะ​พี่ ​ช่าง​ที่มา​ทำ​ห้องน้ำ​ให้​พี่ ​ขอ​เบอร์​หน่อย​ได้​ไหม​คะ ​ก๊อก​ห้องน้ำ​หนู​หยด​มา​สาม​อาทิตย์​แล้ว ​ติ๋ง​ทั้งคืน​เลย ​แต่​หนู​ไม่​กล้า​ซ่อม​เอง​ค่ะ ​กลัว​บานปลาย"

เล​เวล 89 · ​ช้อน​เดียว

​สาม​ทุ่ม​สี่​สิบ​เจ็ด ​หม้อ​ต้มยำ​บน​เตา​ยัง​เดือด​ปุด ๆ ​ที่​ไฟ​อ่อน​สุด ​ภรรยา​ชิม​แล้ว​หันมา​บอก​ประโยค​เดียว "​ขาด​น้ำปลา​อีก​ช้อน​เดียว ​ไป​ซื้อ​มา​แป๊บ ​อย่า​นาน"

​ช้อน​เดียว ​ผม​จำ​คำ​นี้​ไว้

​เซเว่น​หน้า​ปากซอย​อยู่​ห่าง​บ้าน​สอง​ร้อย​เมตร ​ระหว่างทาง​ผม​เดินผ่าน​ร้าน​ส้มตำ​ป้า​แจ๋ว ​ป้า​กำลัง​เก็บ​ร้าน ​ข้าง​ครก​มี​ป้าย​กระดาษ​เขียน​ด้วย​ปากกา​เมจิก "​รับสมัคร​ลูกมือ ​เริ่ม​งาน​ได้​ทันที" ​ผม​ไม่​ได้​สนใจ ​ผม​มี​งานประจำ​อยู่แล้ว ​ผม​มา​ซื้อ​น้ำปลา

​ชั้น​เครื่องปรุง​ของ​เซเว่น​มี​น้ำปลา​อยู่​ขวด​เดียว ​เป็น​แกลลอน​ขนาด​สี่​ลิตร​ครึ่ง ​ราคา 289 ​บาท ​ฉลาก​เขียน​ว่า "​สำหรับ​ร้านอาหาร" ​ผม​ยืน​มอง​มัน​อยู่​พัก​หนึ่ง ​แล้ว​ตัดสินใจ​ว่า​คน​ที่​ต้องการ​น้ำปลา​ช้อน​เดียว​ไม่​ควร​กลับบ้าน​พร้อม​น้ำปลา​สี่​ลิตร​ครึ่ง

​ผม​เลย​ขี่​มอเตอร์ไซค์​ไป​โลตัส​สาขา​ใหญ่ ​ห่าง​ออก​ไป​สาม​กิโล ​มือถือ​เหลือ​แบต​สี่​เปอร์เซ็นต์ ​แต่​สาม​กิโล​ไม่ต้อง​ใช้​แผนที่

​ไป​ได้​กิโล​ครึ่ง ​รถ​ดับ ​น้ำมัน​หมด ​เข็ม​มัน​ชี้​ต่ำกว่า​ตัว​อี​มาส​อง​อาทิตย์​แล้ว ​ผม​บอก​ตัวเอง​ว่า​จะ​เติม​พรุ่งนี้​มา​สิบ​สี่​วัน​ติด

​เข็น​ไป​ปั๊ม​ข้างหน้า​อีก​หกร้อย​เมตร ​เด็ก​ปั๊ม​บอก​ว่า​คืนนี้​มี​โปรโมชัน ​จ่าย​ผ่าน​แอ​ปลด​ลิตร​ละ​สาม​บาท ​ผม​บอก​ว่า​ไม่เป็นไร ​จ่าย​เงินสด ​เด็ก​ปั๊ม​บอก​ว่า​เสียดาย​นะ​พี่ ​สมัคร​แป๊บเดียว ​แล้ว​ยื่น​คิว​อาร์​โค้ด​มาตรง​หน้า ​ผม​ไม่​อยาก​ให้​เขา​เสียดาย ​ผม​เลย​โหลด​แอป

​แอป​ขอ​เบอร์​โทร ​แล้ว​ส่ง​โอที​พี​มา​ให้​หก​หลัก ​ผม​กด​ได้​สาม​หลัก ​จอ​ดับ

​ผม​เข็น​รถ​กลับ​ทาง​เดิม ​เพราะ​ที่​เดียว​ที่​ผม​แน่ใจ​ว่า​มี​สาย​ชาร์จ​ให้ยืม​ตอน​สี่​ทุ่ม​คือ​ร้าน​ป้า​แจ๋ว ​ป้า​เก็บ​ร้าน​เสร็จ​แล้ว​จริง ๆ ​แต่​พอ​ผม​เล่า​ว่าที่​บ้าน​ต้มยำ​รอ​อยู่ ​ขาด​น้ำปลา​ช้อน​เดียว ​ป้า​ก็​ควัก​สาย​ชาร์จ​ให้​จาก​กระเป๋า​คาด​เอว ​พร้อม​เงื่อนไข​เดียว "​ป้า​ขอ​ไป​ห้องน้ำ​แป๊บ ​เฝ้า​ร้าน​ให้​ป้า​หน่อย ​ห้า​นาที ​ดึก​แล้ว​ไม่​มี​ใคร​มา​หรอก"

​สอง​นาที​ต่อมา​มี​คน​มา

​ไรเดอร์​คน​หนึ่ง​จอด​รถ​แล้ว​อ่าน​จาก​หน้าจอ "​ส้มตำ​ไทย​ไม่​ใส่​ถั่ว ​เผ็ด​น้อย ​หนึ่ง​ครับ" ​ผม​บอก​ว่า​ป้า​ไม่​อยู่ ​เขา​บอก​ว่า​ลูกค้า​กด​ยืนยัน​แล้ว ​ยกเลิก​ไม่​ได้ ​เดี๋ยว​โดน​หักคะแนน ​แล้ว​เขา​ก็​ยืน​ดู​ผม ​ไม่​ไป​ไหน

​ผม​เคย​ตำ​ส้มตำ​ไหม ​ไม่​เคย ​แต่​ผม​กิน​มา​สามสิบ​สี่​ปี ​และ​ยืน​ดู​ป้า​ตำ​จาก​หน้า​ปากซอย​นี้​มา​ห้า​ปี ​กระเทียม ​พริก​สอง​เม็ด ​น้ำตาล​ปี๊บ ​น้ำปลา ​มะนาว ​มะเขือเทศ ​กุ้งแห้ง ​มะละกอ ​ตำ​เบา ๆ ​คลุก​ให้​เข้ากัน ​ไรเดอร์​บอก​ว่า​ใส่​ถุง​เลย​พี่ ​ไม่ต้อง​ชิม

​ตอนที่​ป้า​กลับมา ​มีลูก​ค้า​มา​อีก​สอง​คน ​ผม​ตำ​ไป​แล้ว​สาม​ครก ​และ​คน​หนึ่ง​เพิ่ง​สแกน​โอน​เข้าบัญชี​ป้า​ไป​หกสิบ​บาท​โดยที่​ป้า​ไม่ต้อง​อยู่

​ป้า​ชิม​เศษ​ที่​ติด​ครก ​ไม่​พูด​อะไร​สัก​คำ ​เดิน​ไป​แกะ​ป้าย​รับสมัคร​ลูกมือ​ลง​จาก​ข้าง​ครก ​แล้ว​หันมา​บอก "​พรุ่งนี้​หก​โมง​เช้า ​มา​ช่วย​ป้า​ตั้ง​ร้าน" ​ผม​ยัง​ไม่​ทัน​ตอบ ​ป้า​ก็​ยื่น​น้ำปลา​ขวด​สุดท้าย​ใน​ร้าน​มา​ให้ "​เอา​ไป​ก่อน ​ต้มยำ​รอ​อยู่​ไม่​ใช่​เหรอ"

​ผม​ถึง​บ้าน​ห้า​ทุ่ม​ห้าสิบ​สอง ​เตา​ปิด​ไป​นาน​แล้ว ​หม้อ​ต้มยำ​หาย​ไป​จาก​เตา ​ภรรยา​นั่ง​กิน​ส้มตำ​อยู่​หน้า​ทีวี ​ปาก​ถุง​มี​ใบเสร็จ​แกร็บ​เสียบ​อยู่ "​ส้มตำ​ไทย​ไม่​ใส่​ถั่ว ​เผ็ด​น้อย"

"​ต้มยำ​ล่ะ"

"​เท​ทิ้ง​แล้ว ​รอ​ไม่​ไหว ​เลย​สั่ง​ส้มตำ​ป้า​แจ๋ว​มา​กิน" ​เธอ​เงยหน้า "​แต่วัน​นี้​ป้า​ตำ​อร่อย​ผิดปกติ​นะ ​รส​มือ​เปลี่ยนไป ​ดีขึ้น​เยอะ"

​ผม​วาง​น้ำปลา​ลง​บน​โต๊ะ

"​อ้อ ​แล้ว​น้ำปลา​ล่ะ ​ได้มา​ไหม"

"​ได้ ​ป้า​ให้​มา​เป็น​สวัสดิการ​พนักงาน"

เล​เวล 90 · ​แปด​โมง​ครึ่ง

​สอง​ทุ่ม​สิบห้า ​ครูประจำชั้น​ส่ง​ข้อความ​ใน​ไลน์​กลุ่ม​ผู้ปกครอง "​รบกวน​ผู้ปกครอง​ทุกท่าน​ส่ง​สำเนาทะเบียนบ้าน​ที่​มี​ตราประทับ​รับรอง​จาก​สำนักงานเขต ​ภายใน​พรุ่งนี้​นะคะ ​รายละเอียด​ตามไฟ​ล์​แนบ​ค่ะ"

​ผม​กด​ไฟล์​แนบ ​หน้าจอ​ขึ้น​ว่า "​ไฟล์​หมดอายุ"

​กลุ่ม​มี​ผู้ปกครอง​สามสิบ​แปด​คน ​ไม่​มี​ใคร​ถาม​อะไร ​แปล​ว่า​ทุกคน​เข้าใจ ​ผม​ก็​เลย​เข้าใจ​ไป​ด้วย

07:58 ​ถึง​สำนักงานเขต ​ประตู​เปิด 08:30 ​กด​บัตร​คิว​ได้ A047 ​หน้าจอ​ขึ้น A012

09:40 ​ช่อง​สาม ​เจ้าหน้าที่​พลิก​ทะเบียนบ้าน​ดู​แล้ว​บอก "​รับรอง​สำเนา​ต้อง​ยื่น​ที่​ช่อง​หก​ครับ ​พร้อม​สำเนา​บัตรประชาชน​เซ็น​รับรอง"

​ผม​ไม่​มี​สำเนา​บัตร ​ร้าน​ถ่ายเอกสาร​ฝั่ง​ตรงข้าม​เปิด​สิบ​โมง ​ผม​ยืน​รอหน้า​ร้าน​สิบ​เก้า​นาที ​ถ่าย​หนึ่ง​แผ่น ​สอง​บาท ​เดิน​กลับมา ​บัตร​คิว A047 ​ใช้ไม่ได้​แล้ว​เพราะ​เกิน​เวลา​เรียก ​กด​ใหม่​ได้ B033 ​หน้าจอ​ขึ้น B004

11:20 ​ช่อง​หก ​เจ้าหน้าที่​ยื่น​กระดาษ​มา​ให้ "​ใบ​คำร้อง​เปลี่ยน​แบบฟอร์ม​ใหม่​เมื่อวาน​ครับ ​ขอ​เป็น​แบบ​ใหม่​นะ​ครับ" ​แบบ​ใหม่​มี​ช่อง "​เหตุผล​ใน​การขอ" ​ผม​เขียน "​โรงเรียน​ลูก​ขอ"

"​ต้อง​แนบ​หนังสือ​จาก​โรงเรียน​ด้วย​ครับ"

​ผม​โทร​หา​ครู ​ครู​บอก​ว่า​โรงเรียน​ออก​หนังสือ​ให้ได้​ค่ะ ​แต่​ตามระเบียบ​ต้อง​แนบ​สำเนาทะเบียนบ้าน​ที่​ประทับตรา​แล้ว​มา​กับ​คำขอ​หนังสือ​ด้วย​นะคะ

​ผม​วางสาย ​มอง​เจ้าหน้าที่ ​เจ้าหน้าที่​มอง​ผม ​แล้ว​เขา​ก็​ถอนหายใจ​เบา ๆ ​ยื่น​แบบฟอร์ม​ใหม่​มา​อีก​ใบ "​เขียน​ว่า '​ใช้​ประกอบการ​ศึกษา​บุตร' ​ก็ได้​ครับ ​ไม่ต้อง​แนบ"

11:58 ​เจ้าหน้าที่​ตรวจ​เสร็จ ​หันไป​หยิบ​ตราประทับ ​แล้ว​ชะงัก "​ตรา​อยู่​กับ​พี่​วรรณ​ครับ ​พี่​วรรณ​ไป​กินข้าว ​บ่ายโมง​กลับ"

13:05 ​พี่​วรรณ​กลับ ​ประทับ​ลง​ไป ​ตรา​จาง​เป็นเงา ​หมึก​แห้ง ​พี่​วรรณ​บอก​ว่า​ต้อง​เบิก​หมึก​ใหม่​จาก​ฝ่าย​พัสดุ​ชั้น​สี่

​ฝ่าย​พัสดุ​ชั้น​สี่​ติดป้าย "​ปิด​ตรวจ​นับ​ประจำปี 23-25 ​กันยายน"

​พี่​วรรณ​เดิน​ไป​ยืม​ตรา​จาก​ฝ่าย​ทะเบียน​อีก​ฝั่ง ​กลับมา​พร้อม​ตรา​ที่​หมึก​สด​แต่​ชื่อ​ฝ่าย​ไม่​ตรง ​ต้อง​ให้​หัวหน้า​ฝ่าย​เซ็น​กำกับ​ข้าง​ตรา ​หัวหน้า​ฝ่าย​ประชุม​นอก​สถานที่ ​กลับ​สี่​โมง​เย็น

16:29 ​ผม​ได้​เอกสาร​มา​หนึ่ง​แผ่น ​ตรา​สีน้ำเงิน​สด​ยัง​เปียก​หมาด ​ลายเซ็น​กำกับ​หนึ่ง​ลายเซ็น ​ผม​ถือ​มัน​ด้วย​สอง​มือ​ไม่​ให้​พับ ​เดิน​ออกจาก​เขต​พอดี​กับ​ที่​ยาม​ล็อก​ประตู​ด้านหลัง

17:15 ​ถึง​โรงเรียน ​ครู​รับ​ไปดู ​แล้ว​เบิกตา​กว้าง "​โอ๊ย ​คุณพ่อ​ไป​เขต​มา​เหรอ​คะ ​ใน​ไฟล์​แนบ​เขียน​ไว้​ค่ะ​ว่า​ถ่ายรูป​ส่ง​ใน​ไลน์​กลุ่ม​ก็ได้ ​ไม่ต้อง​มา​ส่งตัว​จริง"

​ผม​ยืน​อยู่​ตรงนั้น​สักพัก ​แล้ว​ถ่ายรูป​เอกสาร​ส่ง​เข้ากลุ่ม​ตรงหน้า​ครู​เลย ​เพื่อให้​จบ

17:16 ​ครู​ดู​มือถือ​ตัวเอง ​แล้ว​เงยหน้า​มา​บอก​ด้วย​ความเกรงใจ "​ตรา​จาง​ไป​หน่อย​นะคะ​คุณพ่อ ​ใน​รูป​แทบ​มองไม่เห็น ​พรุ่งนี้​รบกวน​ไป​ประทับ​ใหม่​ให้​ชัด ๆ ​ได้​ไหม​คะ ​เขต​เปิด​แปด​โมง​ครึ่ง"